Pokazywanie postów oznaczonych etykietą handmade. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą handmade. Pokaż wszystkie posty

niedziela, 14 września 2014

"Wykonczania" ciąg dalszy

Z mojej włóczkowej akcji "wykonczania" zostało już niewiele do wykończenia. Pare kłębuszków dosłownie i to w takich nieciekawych kolorach. Kiedy skończę będzie zdjęcie całościowe, ale duuuużo tych czapek mi wyszło :) Jestem z siebie niezmiernie dumna.
Tym razem postanowiłam zająć się drewniakami, które leżą chyba z drugi rok i nijak mi do nich nie po drodze... Dalej mi się nie chce, ale się zmuszam ;)
Ukończyłam dzisiaj dwa zwierzaki - jeszcze się tylko polakierować tu i ówdzie potrzebują...
Wielbłąd...


I taka niedorobiona lekko żyrafa ;)



Mają mniej więcej po 30 cm wysokości i 2 cm grubości, stoją same, w miarę stabilnie, dopóki podłoża się nie stuknie ;) Gdyby komuś się spodobały, to chętnie oddam. Nie pasują do żadnej mojej koncepcji na cokolwiek. W sumie po przykręceniu kątownika mogłyby być podpórkami do książek... Ale nie w moim domu ;)
Jeszcze ślimak, lis, koń, dzik i 3x kokeshi... Oj to będzie długa jesień ;)

niedziela, 26 stycznia 2014

Pakowania prezentów ciąg dalszy :)

Przeważnie pomysły na prezenty dla Męża przychodzą same. Łatwizna. Ale tym razem było jakoś ciężej, bo definitywnie stwierdził, że nic nie potrzebuje. No to co dać komuś, co niczego nie potrzebuje?! Ze mną jest zdecydowanie łatwiej ;)
No i biedny człek myślał, przeżył awanturę pt.: jak mam se sam coś kupić, to może całkiem se odpuścimy? (nooo mój drogi, bo ja się najwięcej na strzałach znam. Zapewne bym kupiła takie, co po uderzeniu w tarczę rozpadają się na pył i drzazgi ;)
No i człek w końcu wymyślił... Po spitoleniu sprzed TV kiedy Mąż z entuzjazmem krzyknął "chodź, obejrzymy film!"... Fakt... Piosenka boska, ale film?


Nuuuuda. I ani jednego faceta, którym można by się podjarać. Toć to krasnoludy, hobbity i elfiy! I stary Gandalf... Nie jarają mnie homo-niewiadomo, hipsterskie i metroseksualne osobniki, raczej coś w rodzaju długowłosych macho-meneli, ale nie chłopy stylizowane na małych osiłków?... O co to, to nie :)

Jak powszechnie wiadomo książka to najlepszy prezent. No nie licząc elementów rękodzielniczych ;) A że pana J.R.R. Tolkiena jeszcze na półce nie posiadamy to czemu nie? :)
Odbył się więc spisek skutkujący pojawieniem się w domu potrzebnego obiektu. No i...

Wzięło się pod nieobecność dziecka i męża (cud! ;) papier, nożyczki i maszynę do szycia. Uszyło się i zapakowało :)


A książka jest nie byle jaka - przepiękne wydanie i cena wcale nie straszna - podobne wydania mają ją nieco wyższą.


Aż chyba sama przeczytam. Może jednak jakaś nić sympatii do któregoś krasnoluda się utka ;)

P.S. A tak w ogóle to mąż przyjmuje dzisiaj życzenia urodzinowe, razem przyjmujemy życzenia z okazji miedzianej rocznicy. Tak drogie panie (i panowie ;) - nie ma to jak się wydać w dniu jego urodzin. Nie zapomni nigdy o rocznicy i żaden prezent was nie przebije ;)

poniedziałek, 7 października 2013

Uszyłam mei-tai :>

Po pierwsze – z pachworkiem i kołderkami się nie zaprzyjaźnię na bank... Mimo, że podoba mi się jak cholera. Ale ma jedną największą wadę – pikowanie. O drugiej pt. ceny ładnej bawełny nie wspomnę. Brzydka mnie nie interesuje. Jak doszłam do takiego wniosku? Zaraz się objawi :)
Dziecko mi podrosło, a w planach zawsze na ten okres było nosidło mei-tai. Więc się wzięłam do szycia. Próbne poszło łatwo i ekspresem, więc strzeliłam mężowi pewniaka „dwie godziny i będzie”. Mhm... Dwie godziny to ja same paski przewracałam... Ale tak to jest, jak se człowiek wymyśli tak gruby materiał... Nie wiem co to – grubsze nieco od tradycyjnych jeansów. Już się cieszę samą myślą, że z tego skroiłam mężowi płaszcz...
No bądź co bądź, kiedy przeszło do pikowania odkryłam pare rzeczy o których nie wiedziałam, np. zacznij debilu od środka i nie zszywaj brzegów, no ale było już za późno. Tak więc wyszło nieco nie tak jak miało być... Nieee... Pikowanie nie dla mnie...



Na dodatek szelki są nieco za nisko – znaczy pod pachami... Ja się zastrzelę... Na szczęście nie był to strasznie drogocenny materiał, a w planach i tak miałam więcej niż jedno na wypadek prania i wersja damska/męska, bo mój mąż wzniósł stanowczy protest po zaprezentowaniu, co chcę na nim naszyć ;) A ja z takim zwykłym chodzić nie będę, no bo jak to tak?! Ja z czymś zwykłym?! ;)
Bądź co bądź, to nosidło nadawać się będzie dla jakiegoś niższego spaślaczka ;) Jedyną sensowną szmatę jaką mam w domu jest już pocięta szmata na pelerynkę ;) Ale nic nie szkodzi – jest jakaś cieniowana, więc pelerynka najlepiej by się nie prezentowała, a nosidło jakoś ujdzie zanim się zbiorę i pojadę kupić kawałek szmatki na to WYMARZONE nosidło...
***
Maszyna przeżyła duży chrzest bojowy przy tym mei-tai’u i generalnie się sprawdza, ale ma niektóre takie upierdliwości, że ją mam ochotę zamordować ;) No nic... Za jakiś czas zacznę składać pieniądze na następną ;)


P.S. I sądząc po zdjęciu – wcale dziecka nie ukrywam – wzięła i zasnęła, a że stójka uciekła, bo nosidło za krótkie... Trzeba się było ratować maminą apaszką ;)

sobota, 13 kwietnia 2013

Torba rowerowa


Generalnie szyć nie umiem :) Ale po ostatniej analizie tego co robiłam, wyszło że uszyłam już całkiem sporo. No ale fachowcem dalej nie jestem i wykroje z Burdy zawierające więcej niż 2 kropki przerażają...
Bądź co bądź... W czwartek dokupiłam akcesoria do roweru – bagażnik i koszyk (jeszcze czekają mnie błotniki, ale to już ciężki temat, nie zaryzykuję tych z hipermarketu, bo mam duże prawdopodobieństwo, że do owego asortymentu i roweru, pasować nie będą). I od razu wymyśliłam, że koniecznie muszę mieć torbę do koszyka :) No bo jak to tak?! I już wczoraj po nocy zaczęłam kroić i co nieco łączyć, dzisiaj dokończyłam. I powiem wam, że jak na te moje nic nieumienie, wyszło idealnie :D Po wycięciu boczków je sobie tylko w koszyku poukładałam, zszyłam, przymierzyłam raz jeszcze, a potem to już leciałam do końca bez sprawdzania.
W środku zrobiłam dwie kieszenie. Jedna na czekoladę, batoniki itp.



Druga z zamkiem na portfel i dokumenty.



Jedna zawieszka, żeby przyczepić aparat.



Druga do odblasku.



Całość ściągana na sznureczek.



Po ściągnięciu prezentuje się tak:



Koszyk oczywiście też został upgrade’owany ;)



Stwierdziłam, że koronka w koszyku musi być i koniec. Nic to, że mój rower to najprawdziwszy MTB :) Boję się, że potem znajdę się na stronie głównej demotów, czy innych prześmiewczych portali, ale co mi tam :)

***
A ten przydaś przeleżał skitrany w pudełku gdzieś z 7 lat :)



I niechcący czyni moją torbę prawie jak ze sklepu, w którym teraz trzeba zostawić pół wypłaty chcąc sobie fajne butki kupić... Ten przydaś jest właśnie od półbutów, które kosztowały nie tak strasznie dużo jak teraz :)
A tu inne przydasie. Nic tylko sięgać co potrzeba ;)



Nie ukrywam, że zaoszczędzają one dużo kasy i nerwów w pasmanterii „ no że jak tego nie da się kupić?” ;)
Swoją drogą to tą torbą zaoszczędziłam przynajmniej stówkę... Hłe, hłe, hłe, co by se tu kupić? ;>

sobota, 29 grudnia 2012

Czasoodmierzacze akrylowe


W tym roku Mikołaj pod choinkę przyniósł mi zegar – taki prawdziwy, metalowy, bez baterii, nakręcany :) Cyka głośno i szybko. Do dwóch moich powolniaków zdążyłam się już przyzwyczaić, ale chyba trza je z domu wyekspediować – nocą układam sobie do ich rytmu muzykę w głowie i nie mogę spać ;)...


Ten jest cięty samodzielnie ze sklejki i listewek. Początkowo był zwykłym obrazkiem. Potem dokupiłam cyferki i mechanizm, Mąż wywiercił dziurkę i tak stał się zegar pierwszy :)


Drugi historię ma podobną, tyle że nie ja go malowałam. Dziurka i klejenie literek – to moja robota:)
Tanio w dobre ręce oddam :)

niedziela, 9 grudnia 2012

Torba na jogę ;)


W zamian za nauszniki :) Bo lubię się odwdzięczyć, nawet jak nie muszę.



Koleżankę znam z FB, raz widziałam, ze dwa razy czatowałyśmy, a z torbą trafiłam idealnie w gust, zachwycona, jutro jedzie do niej :)
Się kurteczka ma tę intuicję ;)

sobota, 24 listopada 2012

Pan z kwiatkiem :)


Dobrze, że jeszcze nikt mnie nigdy nie opierdzielił, za opierdzielanie się z wykonaniem roboty :) Tego Pana chyba szyłam od wiosny...


Dziś mąż zamawiającej przyjechał do nas na śniadanie i przy okazji zabrał go na wyprawę off-road’ową :) Żeby tylko się chłopak za bardzo nie ubłocił, bo właścicielka nie będzie zadowolona ;)


Nie musiałam szyć butów, bo w Lidlu były świetne skarpetki – mam jeszcze w zapasie dla innych :)


Trochę wygląda jak wokalista Nickelabck przed wpadnięciem pod kosiarkę ;) Cieszę się, że ma dobry dom, żeby tylko szczurki jego właścicieli nie dobrały się do trocinowego brzuszka...

Skarpeciaki


Wczoraj odwiedziliśmy Empik w poszukiwaniu kartek. Kartek oczywiście nie ma, ale zasięgnęłam inspiracji... Zabawki ze skarpetek... Za cenę miażdżąco-druzgoczącą... Zapewne made in China – z tego przejęcia nie sprawdziłam. A w swoim archiwum „do zrobienia kiedyś” mam całe książeczki o skarpetkowych zabawkach! Wiec kop do działania był :)
Z rozmachu zrobiłam od razu 6 :) 3 pary były w domu, 3 dokupiłam.

Idziemy na spacer? :) 

Całe są zrobione ręcznie – szkoda mi było czasu na rozkładanie maszyny.

   

Żaden nigdy w życiu nie będzie podobny do drugiego. No podobny może, identyczny nie :) W końcu pomysły kiedyś się kończą :D

   

I powiem wam, że swoją pracę i materiały wyceniłam na połowę mniej od made in China, seryjnie maszynowo, bez serca...

   

Tylko podejrzewam, że ludzie i tak będą dalej woleli zapłacić za te Empikowe, 15 zł za kawę w Starbucks’ie, niż za moje maleństwa...


Zimowe wyposażenie podstawowe


W końcu poszliśmy na sesję zdjęciową :) Oczywiście bez światła, wczoraj słońce świeciło cały dzień więc wyssało tygodniową normę, ale nic to! Deszczu nie ma co się bać;) A oto moje super ciepłe i gryzące getry:)

    

Dobrze, że łydki mam chude, ale w sumie takie wielkie też nie wyglądają źle ;) A to moja czapa – Himalaya Padisah – strasznie się robi, ale efekt zarypiasty :) Na rękawiczki kłębek już czeka...


Niestety za późno się dowiedziałam o tym, że moje prawe oczko nie jest prawym i nieco się skręciła – mam troszkę problemy ze zorientowaniem pomponów równo na boki ;)
Za to mężowa czapa wyszła prawie dobrze:) Uszka mu tylko trochę odstają, ale to jest do opadnięcia ;)


Stwierdził, że wygląda jak Jakub Wędrowycz tylko mu walonek brakuje :D

sobota, 17 listopada 2012

Dalej czapa za czapą


Dziwne. Wrażenie takie mam, że cały czas coś dziergam, a nie licząc czapeczek akcjoowcowych jakoś nic się nie kończy... Dwóch ostatnich zapomniałam uwiecznić, a wczoraj wykończyłam trzy :)


Jedną machnęłam, kiedy w czwartek jeździłam 10 h z kierowcą w pracy. No co? I tak nie było nic innego do roboty, a kłębek zawsze teraz trzymam pod ręką, bo nie wiadomo co się wydarzy. Trochę jak cycek wygląda...


Nawet udowodniłam, że jadąc w korku prędkością nie większą niż 10 km/h można robić na drutach :D Trzeba tylko uważać, żeby nie wdupczyć – dystans trzymać i zerkać:)


I pamiętajcie – nie zerkajcie na telefon – pani wczoraj zatrzymała się na moim haku – jak dobrze, że tyły ubezpiecza :) Ale na drutach robić można... ;)

wtorek, 6 listopada 2012

Nowe czapki

Machnęłam dwie nowe czapy:)


Światła brak - zdjęcia są jakie są.


Jutro jaśniej nie będzie między końcem pracy, a spotkaniem, a misio zaprezentować się musi;)
I zaszyłam torbę...


Wesoła, trochę się jej ryjek rozjechał;)

niedziela, 4 listopada 2012

Drewniane szydełka


Chwalę się moim mężem:) Zrobił genialne szydełka – w końcu coś co lubię i może się przydać, a nie jakieś tam kurzołapy itp.


Toczone, ręcznie szlifowane. Bardzo wygodne przy dłuższej robótce dzięki grubej rączce – dłoń układa się bardziej naturalnie niż przy cienkim szydełku. Na zagranicznych blogach pełno jest takich – z różnego drewna, toczone jak tralki. Ale tam ceny są ohoho, albo jeszcze wyższe...


Rozmiary wyszły od 5 mm, długość ok. 17 cm. Lekkie,  przyjemne w dotyku. Pewnie od używania dłonią i nitką wypolerują się na błysk:) W chwili obecnej mamy ze śliwy, jabłoni i klonu. Trochę boję się użyć, bo mam czasem zapędy ku siłowaniu się z szydełkiem i potrafię złamać metalowe :D

Dziadówki...


Z miesiąc siedziałam i dumałam... Bo teraz trzymam się po pierwsze listy, po drugie co jest w danym momencie najważniejsze:)
Tak więc sweter dla męża znów spadł trochę niżej, bo moja czapka się robiła (zdjęcie może jutro, bo dziś już światło uciekło) i pojawił się znów „genialny pomysł na zarobienie grosza” – mam nadzieję, że to nie kolejny „to się na pewno sprzeda”, a potem jest jak zwykle, czyli zajęte dużo miejsca w szafie, albo rozdane znajomym:)

   
 (Moje ulubione motto życiowe i takie tam w związku z hobby, bo Słowianie rogów nie mają, to wiecie...:)

Przedstawiam zatem ekologiczne torby z grubej bawełny. Żeby było jeszcze bardziej ekologicznie część materiału kupiłam oczywiście w ciuchbudzie, część wręcz vintage – materiał przeleżał w szafie ponad 20 lat, a jest w lepszym stanie niż niektóre prosto z fabryki :) Bo to jest proszę państwa nie byle jaka bawełna – jakaś taka techniczna, gruba, podobna do jeans’u, tylko troszkę więcej kłaczków od niego posiada... Taśmę na rączki kupiłam przypadkiem, od razu w długości 25 m – na parę toreb wystarczy :)

   

Szyte maszynowo – moja maszyna czasem nie łapie pewnych grubości i nitka się biesi, ale generalnie nie wyszło źle. Czasem w gotowych produktach prosto z Chin można znaleźć więcej takich baboków. Malowane oczywiście ręcznie, może w przyszłości porobię szablony, jak na chwile obecną nie ma takiej potrzeby. Wyszywane też oczywiście ręcznie – maszyny do haftu się chyba nigdy się dorobię:)

   

Muszę nazbierać trochę więcej mądrych i krótkich zdań... Te długie długo się maluje ;)

wtorek, 30 października 2012

Tym razem dla mnie :)


Cała robota poszła w odstawkę – żadne sweterki, ani inne pierdoły, o na przykład takie :)


Się zrobi kiedy indziej. Mróz chwycił, dziś śnieg troszkę przysypał, panika mnie złapała, bo jakoś ciężko mrozy znoszę po trzydziestce, więc czapka tym razem się dla mnie robi :)


Świetne paski wychodzą, uwielbiam melanże:) Rękawiczki jeszcze koniecznie muszę dorobić. Co prawda za te pieniądze bym se ze dwa komplety z szalikami kupiła, ale co mi tam - jak szaleć to szaleć :)