Pokazywanie postów oznaczonych etykietą biała ceramika szczecińska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą biała ceramika szczecińska. Pokaż wszystkie posty

czwartek, 18 października 2012

Lenia znów mam, a tak dobrze szło...


Mam kryzys... Przejawiający się głównie tym, że lista „do zrobienia” wydłuża się znacznie przez przeglądanie linków z ulubionych stron, a ja sama nic nie robię... Przyzwyczaiłam się, że w łikend muszę przespać przynajmniej jeden dzień dopóki sama się nie obudzę. A nawet jak się obudzę wcześnie to jest dobrze. Kiedy o tej samej porze zrobi mi to budzik, kolejny tydzień jest przerypany i baterie starczają do środy...
Niby ostatni łikend był fajny. Pokolorowałam moje towary szczecińskie :)


Przejechaliśmy się na wycieczkę tylko 50 km od domu. Ale wyspać się nie wyspałam... W tym tygodniu liczę na niedzielę, sobota odpada – trza iść krew oddać :) A potem przymusowa wycieczka w teściowej rodzinne strony, ble...
No ale dość pitolenia:) Do zrobienia po pierwsze jest dziadówa z byle jakim zdobieniem, klasyczna i biała. Druga dziadówa małej objętości z płaszcza przeciwdeszczowego do upychania w torebce. I trzecia dziadówa wysokiej jakości :)


Projekt pochodzi od tych TUTAJ, a znalazłam ją na TYM blogu. U twórców jakoś nie mogę jej znaleźć...

sobota, 29 września 2012

Dwojaczki


Drugie zajęcia lepienia z gliny :) Trochę poległam na kole, ale poszło nieźle. Jakby człowiek miał nieograniczoną ilość czasu, jakby mógł się zaprzyjaźnić tak naprawdę z kręcącą gliną, gdyby nie było tylu obcych, człowiek na pewno czułby się lepiej, swobodniej i byłoby inaczej, ale jest jak jest i trudno się mówi :) Ale za to robienie z wałeczków poszło mi fajniej niż ostatnio mimo, że glina była zdecydowanie za mokra.


Dzisiaj ulepiłam dwojaczki:) Nie wiem właściwie do czego mogłyby służyć, bo są dość malutkie, może na paluszki słone i z makiem ;) Miałam stracha z rączką, że się zapadnie, ale stoi ładnie i mam nadzieję, że nic jej się nie stanie w trakcie suszenia.

sobota, 15 września 2012

Warsztaty


Z gliny samoutwardzalnej już kiedyś robiłam takie różne małe cusie (gdzieś w szafce jest skitrana, wrócę do tego:). Ale jak się robi pod okiem fachowca, co powie co i jak – no ba! Zupełnie inna robota :)


Trochę jestem zawiedziona, bo się niewiele ubrudziłam, ale jest O.K. Ulepiłam dwie miski i ponoć jest nieźle. Za dwa tygodnie kolejne spotkanie – może się dopcham w kolejkę do koła garncarskiego. Mąż się załapał i pochwały zebrał, bo ponoć glinę czuje :)


Już od dłuższego czasu mi się marzy taka zabawa na stałe - nie okazjonalnie. Z lepieniem nie ma problemu, ale po wyschnięciu... Hmmm... Może kiedyś...


Na razie zostanę przy dzierganiu. I koniecznie muszę znów zacząć kupować Burdę. Co prawda dwuletnia kolekcja do kombinowania własnych rzeczy powinna wystarczyć, ale przecież można czasem iść na łatwiznę, nie? ;)

piątek, 7 września 2012

Kto nie gra - nie wygra...


Od rysowania odwykłam bardzo... No ale coś tam człowiek jeszcze potrafi;) I w pierwotnej wersji w ogóle nie myślałam o konkursie, jednak po dłuższej chwili zastanowienia, to czemu niby nie?
Trzeba zaprojektować coś w stylu białej ceramiki szczecińskiej.


Wymyśliłam zwykłą miskę na włóczkę we wiadome wzorki (przynajmniej tak mi się wydaje;). Projektu nie ujawniam, bo nie wiem czy można – w regulaminie w sumie nic nie pisze, ale... ;)
Szczegóły na STRONIE.
*** 
Swoją drogą to człowiek trochę głupi jest... No bo do zwijania wełny używam miski od dawna, ale nie wiedziałam, że coś takiego produkuje się masowo i oficjalnie... I człowiek się nazywa rękodzielnikiem? Hmmm, żart jakiś... No a po drugie – kobieta to nie człowiek;)