wtorek, 12 listopada 2013

Dalej szyciowo dla lalek :)

Z Daimonem było sobie tak... Lalek zakupiony został koło września zeszłego roku. Od razu z myślą o przeróbce, bo po co mi taki zwykły? :)  


Zaczęłam mozolnie wszywać mu włosy i w pewnym momencie mi się odechciało. Nawet kupiłam wielki motek nici za masakryczne 30 zł i tak sobie stały do końca czerwca tego roku. Nie miałam nastroju na robienie czegokolwiek, więc się wzięłam za te nieszczęsne włosy. I tak jakoś mi się spodobało, że złapałam ciąg ;) 

Dżizas, stary... Ale sobie poczekamy...

Wampir z niego żaden przystojny, więc pomyślałam – zmażę malunek ust. I o! Co za uroczy elf! Ale, elfy to też nie za bardzo moja miłość. A że właśnie wróciłam do czytania pani Kossakowskiej i jej angel-fantasy to mnie zaraz natchnęło! Daimon Frey! Moja chyba najukochańsza postać literacka, nie licząc Mordimera Madderina i Lokiego :) Bo facet musi być wielki, długowłosy i często krwawić – w takim facecie można się zakochać bez pamięci, tylko że z takim żyć nie sposób i dobrze, że takiego nigdy nie spotkałam, bo serce byłoby złamane dożywotnio ;)



Daimon raczej brody nie posiadał, ale... Bez niej wyglądał jeszcze gorzej :-/ Sprawę by bardzo ułatwiło, gdyby mu nową twarz zrobić, ale sama niespecjalnie umiem, a fachowców boję się o cenę pytać... Cóż, chwilowo jeszcze się powygłupia tak nie-daimonową twarzą ;)


Salamandra chyba nie do końca jest zgodna z wizją autorki, ale lepszego pomysłu nie miałam.


Cudownie się złożyło, że mam gotową różową farbę, która idealnie się na blizny nadaje.


 

Z tatuażami trochę problem, bo nie ma zbyt dokładnych opisów, a przynajmniej nie chciało mi się po raz kolejny analizować jednego tomu, bo czytanie drugi raz w ciągu pół roku to zboczeństwo jak tomów ma się 4 ;) Tak więc trochę może przekoloryzowałam, ale miało mi się podobać nie? :)
Kiedyś jeszcze uszyję mu kaftan. Dobrze, że chłop już z gołą klatą nie lata, a tym bardziej bez spodni ;)

Aaaa no i jeszcze jestem w trakcie szycia jednej koszuli. Dobrze, że to prześcieradło jest takie duże ;)


Zabawmy się w Starka - Winter is comming ;)

Taaak... Bo założyłam z własnej woli czapkę i rękawiczki... :) W zeszłym roku miałam więcej włosów, czapka lepiej się głowy trzymała, chyba trzeba pomyśleć o jakimś nowym komplecie... :) Taaak... :> Świetny powód do udania się do pasmanterii :>
No dobra :) Ale tymczasem pokazać muszę czapę dla potomstwa :) Nie mogłam się zmobilizować ze sznurkami, ale już babcia zaczęła marudzić, że za zimno w jesiennej czapce i je zrobiłam. Bo bez - nawet sekundy się głowy nie trzyma... Jakaś taka grawitacja od sufitu ;)


Przesadziłam z pomponami :> Ale wygląda tak śmiesznie, tak słodko :D W rzeczywistości kolor jest taki wyblakło-buraczkowy.

P.S. Dobre zdjęcia odwołuję aż do wiosny. Chyba, że jakieś z terenu uda się przemycić... 
A ten hantel z tyłu waży jakieś ponad 30 kg i mała go turla  o_O  Mama z resztą też, tylko tata robi z nim co chce ;)

Gdyby Mattel wiedziałby co to STEAM... (vol. 3)

Więcej części nie będzie :) No chyba, że... W planach mam jeszcze pare udoskonaleń, ale to może kiedyś, jak mi się będzie chciało... Chwilowo nie mam możliwość pozyskania zębatek, bo najmniejszy śrubokręt w domu okazał się za wielki do rozkręcenia zegarka... Ja nie wiem jak się to za dziecięcych czasów robiło, że nie miało się wcale śrubokręta, a zębatki były takie piękne, diamenciki tak różowe.. ;)

Chłop ten nie miał imienia od początku i wyglądał pedziowato. I chciałam go sprzedać...


Chłop ten dalej nie ma imienia, fryzurę dalej ma kiepskawą, a butów chyba się nie dorobi ;) Ale za to ciuchy - nieco lepiej :)


Zakup pudełeczka koraliczków - miedź, złoto, srebro - to najlepsza inwestycja koralikowa wszechczasów. A były jakoś tak droższe od tych zwykłych i nie byłam przekonana... Boskie guziki :>


Bransoletki są wynikiem upcyclingu (?) długopisów - zdjęłam wszelkie możliwe kółeczka jakie były w zasięgu ręki. Z długopisów reklamowych, ale cicho... Przecież działały ;)


A dziurki na plecach to moja duma :) Na początku miało ich nie być, ale jak już panna skrzydlata została ze skrzydłami, to czemu i nie chłopięcie? :)


Szczerze? Jak wpisałam w boga gugle "monster high steampunk", to mało z krzesła nie spadłam... Ale co tam. Ja na początku miniaturowej drogi szyciowej jestem i obiecuję że się poprawię ;)

Gdyby Mattel wiedziałby co to STEAM... (vol. 2)


źródło: internet

Cleo na wiosnę szykowałam do sprzedaży. Nie miałam na nią pomysłu, po co taka lalka? Poza tym chwilowo dążę do pojedynczych egzemplarzy, po co 2 takie same postaci? No ale jakoś tak wyszło, że została i miałam całkiem miły pomysł – ona jest strasznie fotogeniczna i w co by jej nie ubrał, wygląda genialnie... To chyba te włosy :)

  

Ameryki nie odkryłam, ma dzwoneczek, ma nożyczki...


Koloru butów dobrać nie idzie, bo w kompletach bieda... I trza było stopki w pończoszkach obciąć, bo nijak nie dało rady ich założyć...


Żebym tak jeszcze nie bała się mordek przemalowywać...


Gdyby Mattel wiedziałby co to STEAM... (vol. 1)

To by się ze wstydu spalił...
  
"OMG... Steam!?"


Robeca bardzo fajna jest, ale koło stempunk’u to nawet chyba nie leżała ;) Mało się na temacie znam, ale zdążyłam się zapoznać na tyle żeby wiedzieć, że się chyba coś Autorom z cyberpunk’iem pomyliło. I od kiedy kultowym zwierzątkiem jest pingwin?!



Pajączki, ośmiorniczki, ale nielot? No nie ważne :)
Jeszcze latem był mały wstęp do tematu. Teraz jakoś się zawzięłam i w jeden wieczór wszystko skończyłam. A zaczęło się od Rochelle...


W szafie miałam idealny materiał na sukienkę dla niej. Kolor idealnej, niebieskiej (jaki to kolor?) nitki dobierał mój mąż, po dostaniu guziczka „ciemniejszą i bardziej w niebieski” ;)


Wykrój jest na bazie sukienki Draculaury, który gdzieś tam po necie krąży. Szyłam całą ręcznie i wycięłam za duże zapasy – nie jest za bardzo dopasowana, ale może dobrze, bo...


Moja Rochelle wygląda jak taka mała, smutna sierotka. Nigdy w życiu nie widziałam monsterki z tak krzywo naklejonymi oczami. Nie widziałam też tego w sklepie, no i jest moja... Bo była ostatnia i tania :) Zazwyczaj stoję pod półką i pare minut oglądam kilka egzemplarzy jednego gatunku – bo ta ma inaczej włosy, ta ma oczy za blisko, ta ma dziwne usta... Pewnie Normalni ludzie tego nie widzą, ale ja zbok jestem i no przysięgam! Każda lalka ma inny wyraz twarzy ;)


Bądź co bądź zapał przy halce mi się skończył, może kiedyś poprawię... Nie no, na bank - trzeba trochę przepiękne butki odsłonić ;)


W sumie chyba to nie będzie chluba kolekcji... Lalka podobała mi się... kiedyś... A przebrana jest jakaś taka nudna...
Ale za to rozkręciłam się z szyciem - szybkie roboty to moja pasja ;)

czwartek, 17 października 2013

Butki, rozmiar niewielki ;)

Uszyłam butki.



Szyło się strasznie.



Wykańczało się jeszcze gorzej.




I jeszcze na dodatek wyszły za duże... Same nieszczęścia ;)

Drugie MT :)

Wiem, miało być wcześniej, ale... Najpierw nie miałam fotografa, potem nie miałam siły do kopmka siadać :)

***

Powiedzmy, że tym razem się udało :) Co prawda MT ma za wysoki panel – coś mi szelki za wysoko poszły – ale to nie problem, bo przecie można dół podwinąć, co czynię :) Zagłówek za to przy okazji wyszedł za niski, ale u mnie jest idealnie dopasowana naturalna poduszka, a tata da se radę ;) Tym razem wszyłam tasiemkę zamiast gumki – się mi zdaje, że tak będzie praktyczniej, bo gumka się rozciąga.
  


Szwy trochę wyszły krzywo, materiał się pościągał przy pikowaniu, ale za to szelki przewracały się na prawą stronę jak w bajce :) Materiał nie jest bardzo cienki, ale na pewno cieńszy od poprzedniego... No i poza tym zrobiłam kilka cm szersze. Ale pozostaje drobne ale, czyli tak miękkie szelki się zwijają i piją w ramiona...



No i miękkość materiału spowodowała, że nie trzymał się kupy, krzywo poszły szwy wewnętrzne i panel jest za wąski. Reasumując - następne to już będzie idealne :) Jak nie schrzanię oczywiście :D Bo co z tego, że panel wyższy, jak węższy i nogi będą zwisać nie tak jak trzeba ;) Eeee, szkoda gadać... Miałam sobie jeszcze kwiatki jakoś dookoła przepikować, ale mi się odechciało – jak już się zacznie nosić nieskończone, to się potem nie ma motywacji ;) A poza tym liczę na to, że kurdupelek zacznie niedługo chodzić. 10 kg to już na mnie dużo za dużo ;)

Tym samym na stanie została mi ostatnia zasłonka, nie mam z czego szyć chwilowo, trzeba by się na jakiś rajd po SH wypuścić ;)


środa, 9 października 2013

Historia pewnej szpulki

Opowiem Wam bajkę o pewnej nitce... :)
Dostałam ją kiedyś w prezencie w pakiecie ze szmatkami i takimi innymi. Stwierdziłam – dupa nie kolor, do czego mi to w ogóle potrzebne? No ale, że ja pies ogrodnika, to sobie leżała z innymi ;)


Coats Astra 080 02322 (czy jaki to to ma tam numer) – niby tragedia, ale... Jest niezastąpiona :D Obszyłam nią już między innymi zasłonki, jakieś tam spódnice i nowe MT :) Szpulka nie ukazuje jej całego potencjału ;)
A MT może pokażę jutro...

poniedziałek, 7 października 2013

Uszyłam mei-tai :>

Po pierwsze – z pachworkiem i kołderkami się nie zaprzyjaźnię na bank... Mimo, że podoba mi się jak cholera. Ale ma jedną największą wadę – pikowanie. O drugiej pt. ceny ładnej bawełny nie wspomnę. Brzydka mnie nie interesuje. Jak doszłam do takiego wniosku? Zaraz się objawi :)
Dziecko mi podrosło, a w planach zawsze na ten okres było nosidło mei-tai. Więc się wzięłam do szycia. Próbne poszło łatwo i ekspresem, więc strzeliłam mężowi pewniaka „dwie godziny i będzie”. Mhm... Dwie godziny to ja same paski przewracałam... Ale tak to jest, jak se człowiek wymyśli tak gruby materiał... Nie wiem co to – grubsze nieco od tradycyjnych jeansów. Już się cieszę samą myślą, że z tego skroiłam mężowi płaszcz...
No bądź co bądź, kiedy przeszło do pikowania odkryłam pare rzeczy o których nie wiedziałam, np. zacznij debilu od środka i nie zszywaj brzegów, no ale było już za późno. Tak więc wyszło nieco nie tak jak miało być... Nieee... Pikowanie nie dla mnie...



Na dodatek szelki są nieco za nisko – znaczy pod pachami... Ja się zastrzelę... Na szczęście nie był to strasznie drogocenny materiał, a w planach i tak miałam więcej niż jedno na wypadek prania i wersja damska/męska, bo mój mąż wzniósł stanowczy protest po zaprezentowaniu, co chcę na nim naszyć ;) A ja z takim zwykłym chodzić nie będę, no bo jak to tak?! Ja z czymś zwykłym?! ;)
Bądź co bądź, to nosidło nadawać się będzie dla jakiegoś niższego spaślaczka ;) Jedyną sensowną szmatę jaką mam w domu jest już pocięta szmata na pelerynkę ;) Ale nic nie szkodzi – jest jakaś cieniowana, więc pelerynka najlepiej by się nie prezentowała, a nosidło jakoś ujdzie zanim się zbiorę i pojadę kupić kawałek szmatki na to WYMARZONE nosidło...
***
Maszyna przeżyła duży chrzest bojowy przy tym mei-tai’u i generalnie się sprawdza, ale ma niektóre takie upierdliwości, że ją mam ochotę zamordować ;) No nic... Za jakiś czas zacznę składać pieniądze na następną ;)


P.S. I sądząc po zdjęciu – wcale dziecka nie ukrywam – wzięła i zasnęła, a że stójka uciekła, bo nosidło za krótkie... Trzeba się było ratować maminą apaszką ;)