wtorek, 2 lutego 2016

Mała Mi kolejny raz :)

Dzisiaj będzie trochę rękodzielniczo, trochę nie. Bo tak mnie natchnęło po balu karnawałowym mojego dziecka... Ja rozumiem, że mamy nieciekawe czasy - wszystko szybko, czasem byle jak i żeby tylko było, niektórzy nie mają umiejętności, żeby coś zrobić samemu, ale... Kiedy zajrzałam do sali, a tam były w większości księżniczki made in hipermarket, albo pończochy naciągnięte na drut (czyt. skrzydełka wróżki, czy cholera wie czego...) no to sorry ludzie. Ale czego my (a właściwie wy/oni, bo ja się nie bardzo utożsamiam ;) uczymy własne dzieci? Od małego narzucanie roli, że kobieta to księżniczka, a facet to wojownik? Niby by było fajnie, jakbyśmy te role przekładali na życie prywatne, bo fajnie być traktowaną jak księżniczka i fajnie mieć takiego dzielnego faceta, a nie [brzydkie określenie niemęskiego samca - wstawić wg upodobania ;) ]. Ale halo? No może bez przesady? Ulubiona koleżanka mojej córki prawie zrezygnowała z bycia niesamowitym smokiem, bo koleżanki nagadały, że będą księżniczkami, to i ona chciała... Boże, ile razy czytałam podobne historie... Że dziewczynka smokami ma się nie bawić, bo są brzydkie itp. Albo nie wiem skąd się mojemu dziecku wzięło, że doktor ma być panem i koniec. Już to wyprostowałam, ale dlaczego? Mam nadzieję, że narzucania wzorców w przedszkolu nie ma... Za gender nie jestem, ale przeciw wklepywaniu stereotypów jeszcze mniej... 
Może się rodzicom wydaję, że świecąca, tandetna korona będzie lepsza niż obrokacona rolka papieru toaletowego. Że marnej jakości tiul jest lepszy od podfastrygowanej apaszki... Nie wiem... Ale jest strasznie smutne, że będzie 10 Śnieżek, 12 Kopciuszków, 15 Elz czy Ann, od biedy może jakaś Bella z książką? A zapewne najwięcej nie wiadomo czego, bo stroje z licencją droższe... Czemu nie Merida? Czemu nie Joanna D'Arc? Fiona cześć 4? Arvena? Nawet różowy Lord Vader? Czemu?...
Mnie nakierowała wychowawczyni. Bo nie miałam pomysłu. A ona nie musiała się zastanawiać :) 


No bo kim mogłoby być moje dziecko jak nie Małą Mi? Psotne, wredne, cała ona ;) Nie wiem, czemu na to nie wpadłam od razu...


W sumie stój kosztował mnie ok. 4 zł. Koszula (była cudowna ;) kupiona w ciuchbudzie przez mojego Męża (miał zakusy ją zachować dla siebie, ale nie było drugiej czerwonej ;) Kokarda z satynowej koszuli nocnej ze starych zapasów. Trochę kolor nie bardzo, ale o 23 ciuchbudy zamknięte ;)


Nawet guziki miała w kolorze jak trzeba więc odpruło się zapasowe i od rękawów, i doszyłam takie na niby, bo przecież Mi miała ich dużo :) A było to tylko ze względu na braki w czasie. Mam przecież automat do obrzucania dziurek, ale...


Mi to raczej apaszkę miała, ale ja zrobiłam taką apaszkę na niby - już widzę moje szalone dziecko z prawdziwą apaszką ;)
Wiecie ile czasu to zajęło? Łącznie może ze 3 godziny... Najgorsze dla mnie oczywiście i najdłuższe kopiowanie wykroju (Burda 1/2013 wydanie dla dzieci, koszula nocna - zamieniony tył z przodem). W niedzielę o 23 skroiłam (córka była chora, myślałam, że nie wyzdrowieje, więc odpuściłam niepotrzebnie jak się okazało...), obszyłam ręcznie dekolt, bo szkoda było mi czekać do rana na maszynę. I słusznie, bo bym się nie wyrobiła. Po odprowadzenia dzieciaka do przedszkola, zjedzeniu śniadania i przed wypuszczeniem Męża do pracy, zostało mi dokładnie 40 minut. Po zakończeniu przyszywania drugiego rękawa dostałam młodsze dziecię na rękę, Maż wyszedł ;) Warto było się zmęczyć i zestresować ;)
Na przyszły rok pomyślę wcześniej. Zobaczę w jakim kierunku dziecko będzie mi rosło, albo może trzeba samemu kierować?... Wiem tylko jedno - jeśli się nic nie zmieni, Ssak nr 2 zaliczy swój pierwszy bal w stroju Włóczykija. Z tego samego wykroju ;)

A i jeszcze taka muzyczna dygresja :)


Takich córek bardziej wam życzę, niż tych biednych, pozamykanych w wieżach... Nuda ;)

wtorek, 26 stycznia 2016

Papier kusi...

Próbuję myśleć logicznie... Tłumaczę sobie dużo, że branie się za dzieła papierowe to nie dla mnie... Ale już mnie kusi mata samogojąca. Do szycia przecież też się przyda ;)
Na razie ograniczam się do małych tworów. No mówiłam, że to będzie kartonowy rok, mimo generalskiej rocznicy ;)
Mam genialny, papierowy projekt na oku. Pozwólcie, że nie ujawnię, przyda się na następne urodziny. Ale stwierdziłam, że teraz jeszcze nie jestem na niego gotowa. Ale na wiatraczki? Czemu nie? :)



Jakbym kiedyś już się nie wygadała, to rocznicę ślubu mamy w dzień urodzin Męża. Przynajmniej nie ma szans zapomnieć ;) No i trzeba mieć dwa prezenty... Urodzinowo ma powyższy wiatraczek, a rocznicowo poniższy :)


Dalej mi się włącza skąpstwo w wykorzystaniu papierów, ale... W końcu do pocięcia zostały i stworzone, i kupione :)
A w środku jest taki oto zestaw...


Ręcznie szyta herbata i ręcznie pakowane ciasteczka. Niestety nie samemu pieczone, bo piekarnik dalej martwy (trzymajcie kciuki, żeby w tym roku udał nam się zakup nowego :). Ciasteczka po chamsku zatłuściły woreczki... Ale nic to! Wytwór wcale luksusowy, może iść do śmieci ;)

Wszystkiego najlepszego Mąż :)

poniedziałek, 25 stycznia 2016

Czapka Star Wars

Fanem Star Wars nie jestem. Z zaciekawieniem obserwowałam całą aferę w grudniu z okazji nowej części, ale mnie to lotto ;) Co nie znaczy, że czegoś tam nie lubię np. ooooo tego :)


Ale czego się dla koleżanek nie robi, a właściwie ich dzieci ;) Zrobiłam taką oto czapę...


Kto wie o co chodzi to wie, kto nie wie to i tak nie zrozumie :D


Merida wygląda w niej bosko, aż żal było wysyłać ;) Moje dzieciaki w tym rozmiarze się na szczęście nie mieszczą... Ale dla nich uszykuję też coś specjalnego. Złapałam bakcyla uszatkowego... A tak w ogóle to oba mają takie same obwody główek. A dwa lata różnicy... Chłopaki to jednak jakieś bydlaki ;)

niedziela, 24 stycznia 2016

Wisiadełko

Jedne kobiety mają stosy butów. Inne torebek. Jeszcze inne jakieś tam inne fetysze. Ja mam deski ;) Deski w różnych wielkościach i gatunkach drewna. Musi być dużo, bo jak się zbliża ku końcowi to jestem chora. To samo tyczy się śrubek, nakrętek, gwoździ, haczyków, przekładek, zawieszek obrazów i innych takich co se można na kilogramy nakupić i zawsze "kosztowało 10 groszy! Czemu taki duży ten rachunek?!" Bo jak człowiek ma wizję, to musi skierować swe kroki ku odpowiedniej półce/szufladzie i musi stamtąd wyciągnąć wszystko co potrzeba. I nie daj Panie Boże jak zabraknie jednej sztuki...
Tym razem zmajstrowałam sobie wieszaczek do biżuterii. Bo w sumie nie miałam żadnego sensownego miejsca na nią. O ile jeszcze kolczyki mają fajne miejsce to wisiorki już wcale, a coś czuję, że niedługo ich przybędzie (dzieci coraz większe, nie będą może już urywać ;)


Najgorsza robota to wkręcanie haczyków. Sosna, to poszło ekspresem i gołymi paluchami. Ale drogo to wychodzi patrząc, że metoda ma być tania i szybka...


Potem pomyślałam, że równie fajnie mogą wyglądać zwykłe, kolorowe spinacze okręcone np, na strzale (gdzie ten mój Mąż kołczan upchnął?...;) i zawieszone na drzwiach. To to sobie do witryny dokręciłam. Znaczy Mąż mi ;)
Tak tylko mi czegoś brakowało i pomazałam na turkusowo...


I nie jestem pewna, czy lepiej czy gorzej, ale wisiorki wiszą i o to chodziło ;)

sobota, 23 stycznia 2016

Święta nie zaskoczą mnie! ;)

W sumie to już jakieś wielkanocne rzeczy oglądałam przed Bożym Narodzeniem... A się zawsze dziwiłam babkom, co to już w wakacje zaczynały coś działać na B.N. ;) Więc je pobiłam, bo jeszcze stare ozdoby nie pozdejmowane, a już zaczynam kolejne ;) Akurat mam pomarańcze regularnie dostarczane dzieciakom, więc wycinam sobie gwiazdki...


I robię sobie jaja. Na dodatek kosmiczne ;)


Jak je zrobić macie TU. Nie czytałam dokładnie opisu, pooglądałam sobie zdjęcia i na ich podstawie robiłam (efekt chyba marny, bo Mama się nie domyśliła, że to kosmos...) i się zastanawiam... Akryl się nadaje do pryskania, czy nie? Mam nawet dyżurną szczoteczkę do zębów do takich działań, ale więcej farby było na moich rękach, niż na jajku... No cóż :) Trzeba będzie poćwiczyć ;)

I robi się królicza girlanda, o taka:

źródło: TU
Moja jeszcze nie jest w komplecie, się tnie dopiero ;) Plan jest na coś więcej, ale wiecie jak z planami... Jak się udadzą to pokażę :)

piątek, 22 stycznia 2016

Bałagan

Jestem Panną i to co się mi w domu zadziało zaczyna być dla mnie horrorem jakimś... Od jakiegoś czasu otwieranie szaf to jest taki wyścig z czasem - zdążę to włożyć, a małe potwory nie zdążą nic wyjąć? No i narobiło się syfu... Tak, że nawet nie ma gdzie czegoś na chwilkę położyć, a w swetrach jest nie tylko wiertarka jak u Niebieskiego Grocholi ;)
Staram się powoli chaos ten opanować, bo mi strasznie źle. Bolało, kiedy spadła półka w szafie... Nie fizycznie. Psychicznie, że nawet nie ma jak tego ogarnąć... Ale od czego ma się zachomikowane kartony i koronkę? I znienawidzony różowy akryl... :)


Bałam się przez chwilę, że może stanie się ulubiony jak turkusowy, ale na szczęście nie. To nie ten odcień ;) Ale kartony wyglądają nieźle. 
Popełniłam jeszcze srebrny.


Udało mi się upchnąć cały malarski majdan. Nooo prawie cały ;) Częściowo chaos opanowany. Jestem z siebie dumna :) Została jeszcze jedna półka w tragicznym stanie - jak to ogarnę, to reszta już z górki...

czwartek, 21 stycznia 2016

Dzień Babci

W tym roku Dzień Babci mnie niby nie zaskoczył, ale jednak... Nie miałam pomysłu, myślałam że skończy się na czekoladkach, ale nie :) Na szczęście... Na ratunek przyszedł mi Pinterest oczywiście. Jest to mój autorytet ostatnio. Sorry, nikt nie musi się zachwycać moimi zainspirowanymi u kogoś dziełami, ale kreatywnym to se można być jak się ma czas, jest się wyspanym, na emeryturze, albo w ciąży. Jak się ma dwa małe potwory, to wszystko musi być szybko, gotowe i natychmiast. Przynajmniej w moim przypadku ;)
No to se wcisnęłam jakieś tam grandma dej DIY i były same takie banalne odciski stópek, które już jakiś czas tremu przerabialiśmy, aż tu nagle zza rogu wyłania się Rosary...

źródło: Etsy

Na alledrogo znalazłam literki, a potem do nich dorzuciłam koraliki. Nie było za skomplikowanego wyboru, no i jednak jak chodzi o różańce to chyba wolę skromnie i tradycyjnie. Nie są wiec takie ładne jak ten powyżej, ale... :) No i osobiście zrobiłam krzywe pudełka ;)



Dla babci B. moich dzieci dorzuciłam imię jej mamy i jej jakże uroczych córek ;)



Dla mojej babci - córka, wnuczki i prawnuki.



Dla babci U. czyli mojej Teściowej - imiona wnuków. Nie chciałam wymuszać modlitwy za kogoś, kto wg mnie powinien tam być, a może wg mojej Teściowej niekoniecznie...
Dnia Dziadka u nas nie ma. Mamy całych dwóch facetów w rodzinie. Trochę bieda... Teraz kot będzie musiał być facetem ;)

wtorek, 19 stycznia 2016

Organizer na słuchawki

Oczywiście na zdjęciu wygląda perfekcyjnie...


źródło: TUTAJ

A jak wygląda po mojemu?



Nie dajcie się zwieść zdjęciom miszczów! Coś zawsze będzie zwisało ;) Ale spoko. Idealne zdjęcie też zrobiłam ;)


Działa świetnie :) Powód powstania? Stwierdziłam, że nie ma co czasu marnować w autobusie, albo idąc, nadrobię rekolekcje z adwentu ;) zawsze to łatwiej niż czytać książkę na stojąco...
Tylko mam dylemat... Malować? Wypalać? Oklejać? Golasa zostawić? Muszę z tym pochodzić... ;) Może złota folia do ikon? Mruuu... Całkiem jak nie dla mnie, ale czemu nie? :) Będzie pasować do wtyczki.

niedziela, 17 stycznia 2016

Turkusowo

Podobno 17 stycznia, ale nie wiem którego roku zawisł mój turkusowy obraz w kuchni. I turkus był kupiony tylko do tego jednego dzieła.


Potem stwierdziłam, że nie ma do czego więcej go wykorzystać i tak sobie leżała, leżała farbka w pudełku, aż odkryłam, że jednak jest niezbędna ;) Obstawiałam prędzej kierunek uzupełniania kuchni w akcesoria w kolorze amarantowym, a tu taka niespodzianka ;)


Najpierw pomalowałam ramkę z obrazkiem - była w kolorze ecru i nijak jej na ścianie caffe latte nie było widać. Ale był szok dla organizmu ;)


Autorkę rysunku znajdziecie TU. Nie wiem ile lat to już w mojej kuchni wisi :)
A potem miałam kupić nowy zegar, bo obecny jest zegarem stojącym i doczepioną zawieszką, ale po co nakręcać niepotrzebnie konsumpcję? Przemalowałam ;)


A potem odkryłam, że mam w (powiedzmy, że tak nazwiemy;) salonie drewnianą łychę, która fakt, że rozmiarowo pasowała idealnie w tym miejscu, ale do czego niby łycha pasuje w salonie? Pierwszy odruch był taki, że wywalam. A potem dałam jej jeszcze jedną, turkusową szansę ;) I wyszło milutko :)

[tu będzie zdjęcie łyżki! Się zrobić musi ;)]

I odkryłam, ze gdzieś w szufladzie mam fajne klamerki od Sagi. Zastrzelę się normalnie, ale w moich ukochanych zdjęciach "before - after" jestem denna, zapominam przeważnie o tym przed...


Więc sobie wyobraźcie, że klamerki były czerwone i miały znaczek Sagi. No i są teraz turkusowymi magnesami na lodówkę :)