wtorek, 8 lipca 2014

Rzecz o marzeń spełnianiu

Do manekina krawieckiego została mi TYLKO stówa :) Tylko, że jest takie drobne ALE… Popsuła się pralka i musiałam się dorzucić. Życie :) Pomiędzy manekinem, a pralką był też plan przemalowania i przyozdobienia pokoju dla dzieci, ale pralka wygrała i muszę pokój przemeblować po kosztach.  Ale taki tani plan też jest całkiem sympatyczny :)
Przed pralką stwierdziłam, że cholera, przy dwójce małych ssaków to ja sobie mogę o szyciu zapomnieć i na co mi ten manekin? Ale wertując ostatnio Budrę w poszukiwaniu wykrojów dla wypukłych stwierdziłam, że HALOOO? Zgłupiałam czy jak? Dlaczego ja mam zapominać o swoich marzeniach? Przecież dzieci w końcu dorosną i się wyprowadzą, a ja nie z tych co obsesyjnie chcą mieć je całe życie dla siebie i macierzyństwo jest spełnieniem moich wszystkich marzeń i nic więcej do szczęścia nie potrzebuję! Fakt, czasowo i finansowo mi się to nieco odwlecze, ale dalej jest do realizacji :) Kopertka zostaje i będę wrzucać jakieś drobniaczki co jakiś czas.
Także śmiertelnie obrażona na Burdę stwierdziłam, że nigdy więcej nie kupię, bo beznadzieja… No ale nie zawsze :) Kwietniowy tegoroczny był cudny…  Lipcowy też już mam :P Trudno. Nie piję, nie palę, szmatławców nie kupuję, te pare złoty raz na miesiąc można wydać. Tylko krowa nie zmienia poglądów, znaczy zdania o Burdzie nie zmieniłam, ale co tam ;) W zastępstwie  mogę się teraz obrazić na Mollie, albo cokolwiek innego ;)
Tak więc jakby kto był w posiadaniu poniższych numerów to ja bardzo chętnie przyjmę za rozsądną cenę, mogę coś namalować/uszyć, dogadamy się ;)
2012 – 3, 4, 5, 6, 7, 8.
2013 – 7, 8, 9, 10, 12.
2014 – 1, 2, 3, 5, 6.

Jak mi z moich marzeń nic nie wyjdzie, to choć dzieciaki w spadku dostaną vintage’ową kolekcję. Kompletną łatwiej opchną ;)


P.S. WOW, to mój 200tny post :) Że też mi się jeszcze chce ;)

Wymienię heksagony na cokolwiek ładnego :)

W zeszłym roku szły świetnie. Córka sobie spała w wózku, nie uciekała z kocyka, żyć nie umierać. Teraz na  sekundę z oka nie można spuścić. Diabeł wcielony ;) Tak więc robota się skończyła. Koleżanka stwierdziła, żebym jeszcze trochę poczekała, mała podrośnie i do roboty wrócę. Teoria – ma rację. Praktyka – nie wiedziała, że w drodze drugie ;)

Pomysł jest taki – wymienię cały mój zestaw hexów gotowych, pociętych tekturek i nawet tekturek do pocięcia (jeśli ktoś zechce :) na cokolwiek ładnego. Ilość roboty, wartość materiałów i wszystkie to to finansowe podsumowanie nie musi się równać. Byle ktoś te hexy zechciał i zaoferował coś co mi się spodoba, a podoba mi się dużo rzeczy ;) Bo inaczej ja je wezmę i po prostu wywalę, bo mi miejsce zajmują, a miejsca mało i jest na wagę złota, zwłaszcza, że muszę mocno uporządkować (czyt. również wywalić…)  moje przydasie.
Tekturki są takiej wielkości:


Gdzieś mam z grubego plastiku wycięte "foremki" do odrysowywania. Znajdę :) Sorry ale liczyć ich nie będę. Małych jest tak pół litra, dużych... słoik po dżemie? :)

Duże heksagony…

 96 sztuk - z koszuli

 12 sztuk - chyba prawdziwe patchworkowe, ale ja się nie znam ;)

 7 sztuk - vintage. Prane, gotowane i kolorów nie straciło :)

6 sztuk - z apaszki

 28 sztuk - bardzo vintage, ma ze 30 lat :)

117 sztuk - dużo, ale...

Z nimi może być problem, bo są takie... ruchliwe? Nie rozciągliwe, ale nie trzymają się jak prawdziwa bawełna ;) Ja tam hardcore jestem i bym je użyła nawet jako eksperyment, ale jak kto chce.

I małe…

 31 sztuk

 1 kratka, 1 paski, reszta - 5 sztuk

 8 sztuk

8 sztuk

Może nie super powalająca liczba, bo z moich obliczeń wynikało, że potrzebuję coś koło 1700 sztuk, ale zawsze na jakąś poduszkę będzie ;)
Jeśli ktoś zainteresowany, to może maila? gniewka@wp.eu Tylko z jakimś sensownym tematem wiadomości, żebym do spamu nie zaliczyła ;)

środa, 4 czerwca 2014

Co z tego zrobić?

Dla niewtajemniczonych i szczęśliwie karmiących cycem temat może być obcy ;) 


To są łyżeczki-miarki z mleka modyfikowanego (osobiście uważam, że reklamowanie tego g... w telewizji z tekstem POWERmama i innych takich mądrościach powinno być surowo zakazane...). Nie zbierałam ich od początku, potem jakoś mnie naszło, kiedy zaczęłam odkrywać inne niż żółte kolory w różnych typach mleka. No i se tak leżą i nie wiem co z nimi zrobić. Najciekawiej byłoby jakiś naszyjnik, ale przecie nie noszę to po co? Trzeba by w końcu zmóżdżyć się porządnie, bo nadciąga armagedon nad zasoby szafek w małym pokoiku i jak nie wymyślę, to pójdą na recykling, taki prawdziwy, do żółtego kubełka ;)

Coś tam robię...

Ale wiecie, że nawet nie mam siły i ochoty wziąć i obfotografować, usiąść do kompa i cokolwiek napisać? Tak więc muszę się w końcu chyba ogarnąć...

Po pierwsze uszyłam średniowieczne ciuszki dla córki.


Po drugie - mąż utoczył, a ja pomalowałam wrzeciono.


No oczywiście, że przędę, nie próbujcie zadawać głupich pytań ;)

Po trzecie - mąż utoczył, ja pomaluję... Nie wiem tylko kiedy :)


Ewentualnie możecie zgadywać co to będzie :D Komuś jednemu mówiłam, zapomniałam komu, więc jak wie to się niech nie odzywa ;)

Po czwarte - uszyłam sobie koszulkę  z koszulki :)


Tak się jarałam, rękawy wyszły mistrzostwo świata (z którejś Anny je skopiowałam). Ale... Zawsze musi być jakieś ALE... No za szeroka jest... Mąż pociesza, że jak niedługo zgrubnę to będzie akurat ;) I jeden  rękaw źle wszyłam, takie tam drobne przesunięcie ok. 3 cm, bo pomyliłam szew środkowy z takim jednym bocznym. Mąż oczywiście twierdzi, że nie widać. No jak zawsze! Tylko, że jak założę to będę tylko myślała "krzywyrękawkrzywykurderękaw!". Ale na prucie za leniwa jestem :> Trudno. Jakoś przeżyję. Kosztowała mnie tylko 1 zł + pół dnia roboty, ale co mi tam ;)

czwartek, 22 maja 2014

Maj to miesiąc cudów ;)

Cud, bo wygrałam w rozdawajce u B-Craft :D Już miałam się nie bawić w takie coś, bo nie wygrywam, a nabijam tylko popularność niektórym postom czy to na blogu, czy fb, ale tym razem stwierdziłam, że nagroda za bardzo mi się podoba, żeby nie ulec ;) Dostałam takie śliczności!


Malutkie kawałeczki, ale takie słodziutkie, do przytulania, do miziania ;) Będę sobie rozkładać na biureczku i patrzeć, bo pociąć strach ;)
Trzy z prawego, górnego rogu mąż szanowny wybrał sobie na koszule. Jestem w szoku, że akurat te, bo takie mocno kwiatkowe :D No to teraz niech sobie na nie zarobi... ;)

Z tematów robótkowych to... No tak nie bardzo jest o czym mówić :) Przędę sobie niteczkę, kiedy mam wolną chwilę i nie robię nic więcej... W sumie mam usprawiedliwienie, ale nie o to chodzi, żeby się rozgrzeszać tylko walczyć z przeciwnościami, ale no sorry - jak mam ciśnienie 95/55, to mi się nie chce w ogóle z kanapy podnieść, dobrze że mam pomoc przy dziecku, bo chyba bym padła. Ale jutro mam "wolne" i jak będę się w końcu jakoś czuć, to może zdążę coś sensownego zrobić :)

sobota, 17 maja 2014

Oł Dżizas ;)

Jedyna robota po nocach jaka idzie to malowanie. Lekkie i łatwe zwłaszcza na etapie malowania jak kolorowanka ;) Noo niby w nocy kolorów nie widać dobrze, ale od czego jest 5 minut w dzień? :)


Zdaje się, że idzie mi lepiej. Już nie odrysowuję z kartki tylko z ręki lecę.


 Będzie kiedyś fajnie ;)

wtorek, 29 kwietnia 2014

Św. Gertruda z Nijvel

Szło mi strasznie powoli. Oj strasznie... Niektóre rzeczy po prostu nie idą, nie wiem czemu. Projekt sam w sobie mi się spodobał, ale... Może świętej się nie spodobał ;)


Wysłałam zdjęcie do zaakceptowania i na szczęście się podoba. Ufff... Bo na pierwszego maja nie zdążyłabym z drugą choćbym na rzęsach stanęła...
Namalowałam ją na desce z serii "nie-do-końca-szlifowane", czyli moja ulubiona :) Trochę za późno pomyślałam, że właścicielce nie musi się to podobać tak jak mi... No trudno... 


Zobaczymy w czwartek :)
A relacja z czwartkowej nauki będzie tu :) No chyba, że nie będzie... ;)

środa, 16 kwietnia 2014

Bezrękawnik dla robala :)

Moja mama na swoją wnuczkę mówi „robalu mój ty kochany” :) I tak mi się skojarzyło na bezrękawnik… ;)



Polar miał być na miśki, ale jak ma się lepszy pomysł, to miśki mogą poczekać ;)



Pomyliło mi się z guzikami, ale oczywiście nikt nie wie o co chodzi ;)



Motylki na ramionach trochę za duże, ale się śmieję, że jeszcze w nim może do przedszkola pójdzie to nie będą takie „za duże” ;)

Moja maszyna poległa na „automatycznych dziurkach”. Jestem wkurzona na maxa, bo półautomatu nie ma. I co? Łucznika do problematycznych rzeczy będę wyciągać? Chyba, że ja taka niekumata jestem i nie umiem… Przy okazji nie wiedziałam, że TAK się NIE przewraca na prawą stronę i było prucie... Ależ się zdenerwowałam...

Mandylion

Jestem klientem typu zielonego. Czyli najlepszy i najwierniejszy klient ;) Co też ma swoje wady, bo jak się do danego produktu przyzwyczaję, to kiedy kończy się jego produkcja popadam w czarną rozpacz. Tak np. było z perfumami adidasa Fresh Vibes i Pumą Woman (gdyby ktoś miał skitrane resztki, to ja bardzo chętnie ;) Tak więc, kiedy zaczęła mi się zbliżać ku końcowi tubka farbki z kompletu odczułam lekki niepokój. Bo ich na sztuki nie ma, a ja nie mam zamiaru popełnić drugi raz tego samego błędu i gotowy komplet kupować. Pani w sklepie znalazła mi farbę o tej samej nazwie, ale kolor bardzo inny. Na początku byłam sceptyczna, ale w praktyce okazało się to wielce słuszne :) Bo moja „raw siena” firmy Phoenix była dość zimnym odcieniem, a ta z Polycolor’a jest ciepła i bardzo sympatyczna. Za nic jej już nie zmienię – mówiłam, zielony ;)
Wymyśliłam sobie, że robię kolejną obrazkową kolekcję – ściany nigdy nie są na tyle zapchane, żeby czegoś jeszcze na nich nie upchnąć ;) Nie mam jeszcze do końca sprecyzowanych świętych, którzy  w kolekcji się znajdą i czy to będą ściśle ikony w stylu,  czy wariację na temat. Mój święty Józef raczej w grupę ikon się nie zalicza ;)
Pierwszy raz usiadłam do Mandylionu. Jakoś niespecjalnie mnie interesował. Ale jak usiadłam…  Proste i piękne :) W moim wykonaniu ikona wygląda tak…



Wszyscy co już ikonę widzieli i to co wcześniej malowałam, stwierdzili że jest najładniejsza :)


Zastosowałam moje ulubione „wykończenie” na chuście. No ulubione nie licząc tego z frędzelkami ;)



Widzę, że nie do końca jest idealna, mam problemy z kreską od pędzla, ale nie jest źle.
Teraz mam na tapecie świętą Gertrudę z Nijvel – patronkę kotów, w zamian za naukę w majówkę i Jezusa Pantokratora – dla rodziców koleżanki. Może Gertrudę dla siebie też namaluję? Nie wiem jeszcze… Mam już MB Eleusa, św. Józefa i św. Annę… Nie mam jakoś specjalnie ulubionych świętych… Trza pomyśleć  :)