Pokazywanie postów oznaczonych etykietą koszula męska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą koszula męska. Pokaż wszystkie posty

piątek, 15 kwietnia 2016

Koszulki

Maluję. I przy niektórych moich pomysłach mam ochotę walnąć się czymś ciężkim w głowę... Na przykład przy tym...


Niby proste. Ale... GUZIK PRAWDA :D Co ja się nakombinowałam, jak koń pod górę, na pińcet razy, bo przez dzieci nie da się usiąść i po prostu zrobić, nie? ;) Ale jest. I miałam pomocnika - ołówek termotransferowy Koh-I-Noor. Bez niego bym się nie podjęła tego głupiego tematu ;) Jakby kto potrzebował takiej wiedzy, to wygląda na koszulce jak kalka i się spiera normalnie.


Za to drugi projekt przebiegł szybko i bezboleśnie ;)


I pojechał wczoraj na Europę, może za dwa tygodnie wróci. No mówiłam, że moje dzieła coś ostatnio w domu nie usiedzą ;)
Bez bicia się przyznaję, że ani pierwszego, ani drugiego sama nie wymyśliłam. Ot ostatnio nie mam kreatywnego okresu...

środa, 4 czerwca 2014

Coś tam robię...

Ale wiecie, że nawet nie mam siły i ochoty wziąć i obfotografować, usiąść do kompa i cokolwiek napisać? Tak więc muszę się w końcu chyba ogarnąć...

Po pierwsze uszyłam średniowieczne ciuszki dla córki.


Po drugie - mąż utoczył, a ja pomalowałam wrzeciono.


No oczywiście, że przędę, nie próbujcie zadawać głupich pytań ;)

Po trzecie - mąż utoczył, ja pomaluję... Nie wiem tylko kiedy :)


Ewentualnie możecie zgadywać co to będzie :D Komuś jednemu mówiłam, zapomniałam komu, więc jak wie to się niech nie odzywa ;)

Po czwarte - uszyłam sobie koszulkę  z koszulki :)


Tak się jarałam, rękawy wyszły mistrzostwo świata (z którejś Anny je skopiowałam). Ale... Zawsze musi być jakieś ALE... No za szeroka jest... Mąż pociesza, że jak niedługo zgrubnę to będzie akurat ;) I jeden  rękaw źle wszyłam, takie tam drobne przesunięcie ok. 3 cm, bo pomyliłam szew środkowy z takim jednym bocznym. Mąż oczywiście twierdzi, że nie widać. No jak zawsze! Tylko, że jak założę to będę tylko myślała "krzywyrękawkrzywykurderękaw!". Ale na prucie za leniwa jestem :> Trudno. Jakoś przeżyję. Kosztowała mnie tylko 1 zł + pół dnia roboty, ale co mi tam ;)

czwartek, 5 września 2013

Koszule, polówki, płaszcze, plany i sio mi z domu ;)

Fakt. Oboje z mężem mamy obsesję na koszule. Męskie oczywiście :) Ma ich przynajmniej ze 30, albo więcej... Pogubiłam się, już nie liczę :) Na szczęście jest to tania obsesja, bo świetne koszule kupujemy za 1zł ;) No na przykłada TA...


Miała być na moje heksagonki, bo te paski są tak intrygujące... Ale przegrałam z jego rządzą i faktem iż rozmiar jest w sam raz, że ma takie ładne „spinki” do mankietów... Tralala... No ale jakoś przełknę tą żabę. Mam kolejne 3 :>


O tą błękitną jodełkę prawieśmy się pobili, na szczęście jest na niego za wielka! :D Czyli dla mnie w sam raz. Na przeróbkę oczywiście :) Do tej pory zrobiłam sobie tylko jedną przeróbkę – z jego koszuli maturalnej, czy też studniówkowej... No bądź co bądź starej. Wyszła tunikowato, trzeba będzie jeszcze zaszewki dorobić. Wtedy będzie sukienkowata ;) Jeff będzie przerobiony na długi rękaw, względnie z marszczeniem na ramieniu, czyli roboty niewiele, jodełka będzie na krótki rękaw, jakieś patki, nie wiem co tam jeszcze wymyślę. O różowej nie myślałam jeszcze. Jeśli będę miała to nieszczęście, że wrócę do normalnej pracy, to wrócę w bojówkach i koszulach, a co :) W końcu trzeba sobie swój styl dopracować do końca, wiek do czegoś zobowiązuje ;)
 ***
Kolejny temat, który w końcu ruszam, a trącam co jakiś czas od wiosny, to płaszcz męski. Burda 3/2009, model 129.

   

Dzisiaj w końcu lekko rozprasowałam materiał, jutro zacznę ciąć.


Jest gruby i ciężki, na złożeniach ma niestety gdzieniegdzie odbarwienia, ale na szczęście mam go dużo, więc jak coś będzie nie pasować, to będę cięła do skutku ;)
 ***
Kolejnej szmatki mam nie wiem, czy wystarczająco dużo, ale będę się łudzić ;)


Tym razem Burda 8/2009, model 111.

    

Dobry był ten 2009 rok... Teraz dla jednego wykroju żal mi wydawać 13 zł...
Oczywiście, żeby tego wszystkiego dokonać, eksportuję jutro dziecię i męża do babci, bo inaczej nic nie zrobię.... Dzisiaj też ich wyeksportowałam, taka piękna pogoda, niech się wietrzą – chałupę nieco ogarnęłam, jutro będzie czas dla mnie :)

 ***

W bieżących działaniach mam również wielką torbę polówek do pocięcia. Plan jest – jak wyjdzie to się pochwalę, jak nie to nawet nie pytajcie ;) Na liście są m.in. lalki, ale przecież to oczywista oczywistość :) Byle mi się teraz eksportowa pogoda nie popsuła, jak mnie taki zapał dopadł... No zobaczymy...

***

A jak chodzi o heksagonki, to przez ostatnie 2 dni machnęłam 96 sztuk :) Koszula na krótki rękaw, rozmiar 14 ;) I tak sobie myślę, że projekt zawieszę - to nie jest wybitnie robota domowa, przynajmniej dla mnie. Jak oglądam film, to oglądam film i nie ma roboty. Tylko filmy oglądane po raz setny się do tego nadają, a ja chwilowo oglądam tylko te, co ich wcześniej nie widziałam... Tak więc chyba poczekam do następnych ciepłych dni, ale kto wie ;)

***


P.S. A jakiż ja sen dzisiaj piękny miałam! Przeprowadzaliśmy się do mieszkania, w którym miałam mieć swoją pracownię... Kurcze... Chyba nie w tym wcieleniu... Ale marzyć mogę :) I będę o właśnie tym mieszkaniu ze snu :)

niedziela, 28 kwietnia 2013

Pierwsza współczesna koszula męska :)


Jak dla mnie szycie koszuli to coś magicznego. Pierwsze koszule dla męża jakie szyłam były wczesnośredniowieczne. Mam wrażenie, że w nich można zakląć najwięcej miłości :) Nie wiem, czy inne dziewczyny też tak mają, ale trochę mnie wzruszają przymiarki, noszenie. Ma „mnie” zawsze blisko siebie. A że jeszcze lniana! :)
W szafie od sierpnia leżało trochę lnu – na uzupełnienie mojej sukienki średniowiecznej, ale główna część okazała się zbyt badziewna, żeby inwestować w nią czas na szycie. Tak wiec pomyślałam, że uszyję koszulę mężowi :) Oczywiście było o jakieś 10-20 cm za mało niż w wykroju (nawet nie mierzyłam, żeby się nie denerwować), przyłożyłam większe kawałki wykroju i heja. Najwyżej... ;) No i potem przy rygielkach było trochę kombinacji, żeby w ogóle były, ale się udało, ufff...



Generalnie koszula jest bajecznie prosta do uszycia, tylko oczywiście opis z Burdy jest tak denny, że po 10 razy czytam, a potem i tak siadam i składam sama, sprawdzając czy to o to chodzi ;)



Zaczęłam szyć w ostatnią niedzielę, bo oczywiście po pocięciu lnu nie wytrzymałam, żeby kalkować drugi wykrój ;) Nie miałam odpowiedniego koloru nici, ale nie szkodzi! Szary pasuje wręcz idealnie, czyli „taką miałam wizję” ;)
Ostebnowałam trochę więcej brzegów niż trzeba było, ale tak mi się to podoba, że nie mogłam się powstrzymać ;)



Nie wiem czemu stójka kołnierza zrobiła się za krótka i musiałam się nakombinować ze zszywaniem, raz prułam, ale w końcu się udało i jest dodatkowa zakładka :)



Guziki wygrzebałam z moich przydasiów – Boże, jak dobrze być czasem chomikiem :D
Mąż się śmieje, że wyszła koszula całkiem jak dla wojsk lotniczych i że by sam od wojaków załatwił :)



I wiecie co wam powiem? Z szyciem jest u mnie tak samo jak z gotowaniem, a bardziej robieniem deserów – uwielbiam robić dla kogoś i patrzeć jak się cieszy. Robienie dla mnie nie sprawia mi takiej frajdy...