środa, 4 czerwca 2014

Co z tego zrobić?

Dla niewtajemniczonych i szczęśliwie karmiących cycem temat może być obcy ;) 


To są łyżeczki-miarki z mleka modyfikowanego (osobiście uważam, że reklamowanie tego g... w telewizji z tekstem POWERmama i innych takich mądrościach powinno być surowo zakazane...). Nie zbierałam ich od początku, potem jakoś mnie naszło, kiedy zaczęłam odkrywać inne niż żółte kolory w różnych typach mleka. No i se tak leżą i nie wiem co z nimi zrobić. Najciekawiej byłoby jakiś naszyjnik, ale przecie nie noszę to po co? Trzeba by w końcu zmóżdżyć się porządnie, bo nadciąga armagedon nad zasoby szafek w małym pokoiku i jak nie wymyślę, to pójdą na recykling, taki prawdziwy, do żółtego kubełka ;)

Coś tam robię...

Ale wiecie, że nawet nie mam siły i ochoty wziąć i obfotografować, usiąść do kompa i cokolwiek napisać? Tak więc muszę się w końcu chyba ogarnąć...

Po pierwsze uszyłam średniowieczne ciuszki dla córki.


Po drugie - mąż utoczył, a ja pomalowałam wrzeciono.


No oczywiście, że przędę, nie próbujcie zadawać głupich pytań ;)

Po trzecie - mąż utoczył, ja pomaluję... Nie wiem tylko kiedy :)


Ewentualnie możecie zgadywać co to będzie :D Komuś jednemu mówiłam, zapomniałam komu, więc jak wie to się niech nie odzywa ;)

Po czwarte - uszyłam sobie koszulkę  z koszulki :)


Tak się jarałam, rękawy wyszły mistrzostwo świata (z którejś Anny je skopiowałam). Ale... Zawsze musi być jakieś ALE... No za szeroka jest... Mąż pociesza, że jak niedługo zgrubnę to będzie akurat ;) I jeden  rękaw źle wszyłam, takie tam drobne przesunięcie ok. 3 cm, bo pomyliłam szew środkowy z takim jednym bocznym. Mąż oczywiście twierdzi, że nie widać. No jak zawsze! Tylko, że jak założę to będę tylko myślała "krzywyrękawkrzywykurderękaw!". Ale na prucie za leniwa jestem :> Trudno. Jakoś przeżyję. Kosztowała mnie tylko 1 zł + pół dnia roboty, ale co mi tam ;)

czwartek, 22 maja 2014

Maj to miesiąc cudów ;)

Cud, bo wygrałam w rozdawajce u B-Craft :D Już miałam się nie bawić w takie coś, bo nie wygrywam, a nabijam tylko popularność niektórym postom czy to na blogu, czy fb, ale tym razem stwierdziłam, że nagroda za bardzo mi się podoba, żeby nie ulec ;) Dostałam takie śliczności!


Malutkie kawałeczki, ale takie słodziutkie, do przytulania, do miziania ;) Będę sobie rozkładać na biureczku i patrzeć, bo pociąć strach ;)
Trzy z prawego, górnego rogu mąż szanowny wybrał sobie na koszule. Jestem w szoku, że akurat te, bo takie mocno kwiatkowe :D No to teraz niech sobie na nie zarobi... ;)

Z tematów robótkowych to... No tak nie bardzo jest o czym mówić :) Przędę sobie niteczkę, kiedy mam wolną chwilę i nie robię nic więcej... W sumie mam usprawiedliwienie, ale nie o to chodzi, żeby się rozgrzeszać tylko walczyć z przeciwnościami, ale no sorry - jak mam ciśnienie 95/55, to mi się nie chce w ogóle z kanapy podnieść, dobrze że mam pomoc przy dziecku, bo chyba bym padła. Ale jutro mam "wolne" i jak będę się w końcu jakoś czuć, to może zdążę coś sensownego zrobić :)

sobota, 17 maja 2014

Oł Dżizas ;)

Jedyna robota po nocach jaka idzie to malowanie. Lekkie i łatwe zwłaszcza na etapie malowania jak kolorowanka ;) Noo niby w nocy kolorów nie widać dobrze, ale od czego jest 5 minut w dzień? :)


Zdaje się, że idzie mi lepiej. Już nie odrysowuję z kartki tylko z ręki lecę.


 Będzie kiedyś fajnie ;)

wtorek, 29 kwietnia 2014

Św. Gertruda z Nijvel

Szło mi strasznie powoli. Oj strasznie... Niektóre rzeczy po prostu nie idą, nie wiem czemu. Projekt sam w sobie mi się spodobał, ale... Może świętej się nie spodobał ;)


Wysłałam zdjęcie do zaakceptowania i na szczęście się podoba. Ufff... Bo na pierwszego maja nie zdążyłabym z drugą choćbym na rzęsach stanęła...
Namalowałam ją na desce z serii "nie-do-końca-szlifowane", czyli moja ulubiona :) Trochę za późno pomyślałam, że właścicielce nie musi się to podobać tak jak mi... No trudno... 


Zobaczymy w czwartek :)
A relacja z czwartkowej nauki będzie tu :) No chyba, że nie będzie... ;)

środa, 16 kwietnia 2014

Bezrękawnik dla robala :)

Moja mama na swoją wnuczkę mówi „robalu mój ty kochany” :) I tak mi się skojarzyło na bezrękawnik… ;)



Polar miał być na miśki, ale jak ma się lepszy pomysł, to miśki mogą poczekać ;)



Pomyliło mi się z guzikami, ale oczywiście nikt nie wie o co chodzi ;)



Motylki na ramionach trochę za duże, ale się śmieję, że jeszcze w nim może do przedszkola pójdzie to nie będą takie „za duże” ;)

Moja maszyna poległa na „automatycznych dziurkach”. Jestem wkurzona na maxa, bo półautomatu nie ma. I co? Łucznika do problematycznych rzeczy będę wyciągać? Chyba, że ja taka niekumata jestem i nie umiem… Przy okazji nie wiedziałam, że TAK się NIE przewraca na prawą stronę i było prucie... Ależ się zdenerwowałam...

Mandylion

Jestem klientem typu zielonego. Czyli najlepszy i najwierniejszy klient ;) Co też ma swoje wady, bo jak się do danego produktu przyzwyczaję, to kiedy kończy się jego produkcja popadam w czarną rozpacz. Tak np. było z perfumami adidasa Fresh Vibes i Pumą Woman (gdyby ktoś miał skitrane resztki, to ja bardzo chętnie ;) Tak więc, kiedy zaczęła mi się zbliżać ku końcowi tubka farbki z kompletu odczułam lekki niepokój. Bo ich na sztuki nie ma, a ja nie mam zamiaru popełnić drugi raz tego samego błędu i gotowy komplet kupować. Pani w sklepie znalazła mi farbę o tej samej nazwie, ale kolor bardzo inny. Na początku byłam sceptyczna, ale w praktyce okazało się to wielce słuszne :) Bo moja „raw siena” firmy Phoenix była dość zimnym odcieniem, a ta z Polycolor’a jest ciepła i bardzo sympatyczna. Za nic jej już nie zmienię – mówiłam, zielony ;)
Wymyśliłam sobie, że robię kolejną obrazkową kolekcję – ściany nigdy nie są na tyle zapchane, żeby czegoś jeszcze na nich nie upchnąć ;) Nie mam jeszcze do końca sprecyzowanych świętych, którzy  w kolekcji się znajdą i czy to będą ściśle ikony w stylu,  czy wariację na temat. Mój święty Józef raczej w grupę ikon się nie zalicza ;)
Pierwszy raz usiadłam do Mandylionu. Jakoś niespecjalnie mnie interesował. Ale jak usiadłam…  Proste i piękne :) W moim wykonaniu ikona wygląda tak…



Wszyscy co już ikonę widzieli i to co wcześniej malowałam, stwierdzili że jest najładniejsza :)


Zastosowałam moje ulubione „wykończenie” na chuście. No ulubione nie licząc tego z frędzelkami ;)



Widzę, że nie do końca jest idealna, mam problemy z kreską od pędzla, ale nie jest źle.
Teraz mam na tapecie świętą Gertrudę z Nijvel – patronkę kotów, w zamian za naukę w majówkę i Jezusa Pantokratora – dla rodziców koleżanki. Może Gertrudę dla siebie też namaluję? Nie wiem jeszcze… Mam już MB Eleusa, św. Józefa i św. Annę… Nie mam jakoś specjalnie ulubionych świętych… Trza pomyśleć  :)


niedziela, 13 kwietnia 2014

Kolejny jarmark i...

Mój mąż powiedział, że więcej nie jedzie ;) Wystał się bidulek, nie sam bo w towarzystwie miłych dziewczyn, ale chyba jakoś klimaty jarmarkowe mu nie służą ;) Z resztą ja też już od dłuższego czasu powtarzam, że koniec z hurtową produkcją, tamto to to była wtopa i niepotrzebne marnowanie czasu. Trzeba było robić co się lubi, a nie coś co można sprzedać. Po kosztach... Żeby tylko miejsce w piwnicy się zwolniło... Z resztą zaraz kończy mi się urlop rodzicielski, nowego potomka ni widu ni słychu, więc nie ma co liczyć na jakikolwiek czas wolny, w miarę spokojne wieczory, czy coś takiego. Znając moją pracę od kilku lat, można się jedynie spodziewać depresji, nerwicy, chronicznego zmęczenia i w ogóle odinstalowania życia... Tak więc spodziewam się raczej zawieszenia działalności rękodzielniczej w jakiejkolwiek formie, że o takiej sprzedażowej nie wspomnę. Przynajmniej do czasu oswojenia się z szokiem dla organizmu ;) Dorośnięciem dziecięcia, przejściem na emeryturę... Łotewer... Koszmary już zaczynają mi się śnić - fajno jest...
No ale wracając do Jarmarku w Gryfinie - nie było źle, piwnica poluzuje się niewiele, ale lepsze nic niż wcale ;) Że mój mąż mistrzem obiektywu nie jest, to będzie tylko takie zdjęcie...


I podziękowania :)


Ze trzecie czy czwarte w życiu, chyba sobie założę specjalna teczkę ;)

piątek, 11 kwietnia 2014

Malinowo

Potwierdza się moja zasada, żeby z czerwonego i pochodnych nie szyć... Patrzenie za długo wzmaga agresję ;) I nie da się temu dobrego zdjęcia zrobić. Przynajmniej nie moim aparatem.
Oto mój polarowy kocyk :)


Zapięcia na zatrzaski - nienawidzę tego cholerstwa! Ile mi się nitki nazrywa, grrrr...


Ozdobne guziki mają ze 30 lat. Może trochę mniej, ale pamiętam je od zawsze ze słoika mamy :)


Właścicielka chyba zadowolona :)


Wykrój pochodzi z Burdy dla dzieci 1/2013. Znaczy jego większość ;) W oryginale miał kołnierzyk, ja wolałam doszyć mu kaptur. Pochodzi on z innego numeru Burdy od jakiejś bluzy, ale nie wiem którego ;)