poniedziałek, 7 października 2013
Uszyłam mei-tai :>
Po pierwsze – z pachworkiem i kołderkami się nie zaprzyjaźnię na bank... Mimo, że podoba mi się jak cholera. Ale ma jedną największą wadę – pikowanie. O drugiej pt. ceny ładnej bawełny nie wspomnę. Brzydka mnie nie interesuje. Jak doszłam do takiego wniosku? Zaraz się objawi :)
czwartek, 26 września 2013
Kolejny raz zgubiłam swój rozsądek...
No ja się nigdy nie nauczę... No nigdy! :(
Mówiłam, że bodaj nigdy więcej i powinnam przy tym pozostać... Napaliłam się jak szczerbaty na suchary jak gdzieś na fb zobaczyłam, mąż się wybierał na zakupy, więc dostał misję "kup". I to tragicznie źle wydane 13 zł :(
Na okładce "rozmiary 68-158". Myślałam, że tych maleństw będzie więcej, a tu tyle co kot napłakał!... Przedruk ze zwykłych Burd - kilka kolekcji dobrze kojarzę z numerów, które mam... Kolejny raz się zawiodłam... Cudnie, że miałam nieustanny błąd przy zamawianiu prenumeraty... A kiedyś jeszcze nie obejrzałam numeru, a już sprawdzałam datę wyjścia kolejnego numeru... :(
środa, 25 września 2013
:)
Maszyna w fazie testów. Na razie jest O.K., sąsiedzi nic nie mówią ;) W sumie raczej jestem zadowolona. Niestety wszystko leci na raty, bo jakaś znowu kumulacja mi się tematów zrobiła... Ale chyba wszystkie funkcje rozgryzłam, nawet stopkę do dziurek, ale jakoś nie satysfakcjonuje mnie w pełni - rozbieg między wielkością guzika, a dziurką jaką robi maszyna jest za duża. No i jakoś gęstości ściegu nie mogę dobrze ustawić... Rozgryzę :) Zwłaszcza przy płaszczu, który skrojony leży ;)
***
Przedstawiam gorący kubek - kisiel jako chińskie ciasteczko :)
W sumie mam zamiar, się robi, ale robi się powoli to wykorzystywanie ;) Ale się zrobi - może tak lepiej, bo co nagle to po diable i wszystko co było za szybko - umierało szybko...
P.S. A już wspominałam, że kocham Szczecin?
I nawet załapałam się na listę :)
środa, 18 września 2013
Nie zaczynaj niczego w piątek, co wymaga „dni roboczych”...
DYGRESJA :)
Och jakim to kretynem trzeba być, by po wielokrotnych
nauczkach od siebie samego i od innych zaczynać pewne dzieła w piątek...
Najbardziej spektakularnym było chyba kupowanie mieszkania, kiedy to pan z
pewnej firmy doradczej w piątek, mocnym popołudniem nam oznajmił, że nikt nam
kredytu hipotecznego nie udzieli. Po wpłacie zaliczki na owo mieszkanie do
pośrednika. Dużej... Omdlewałam cały łikend ze strachu i zgryzoty, a pan
pośrednik od razu w poniedziałek podesłał nam kilka banków, które chciały z
nami gadać. Pan fioletowy oczywiście potem też do nas wydzwaniał, że jednak
kredyt dostaniemy, ale dla niego było już za późno... Pare innych wtop jeszcze
było, ale już nie przypłaconych takim stresem :)
TEKST WŁAŚCIWY ;)
W piątek 13-go (dla mnie wcale nie pechowy :) zamówiłam
maszynę. Maż marudził od rana, żebym się zdecydowała, ale moje mieszane uczucia
co do finansowania zakupu opóźniały decyzję. Bo większe pół* kwoty miałam, a te
mniejsze pół trzeba dołożyć... A to miało być tylko moje ciułanie i miało się
zrealizować koło końca roku...
Zamówienie wysłałam po 16, czyli jak normalni ludzie już nie
pracują ;) Dowalili mi jeszcze do proformy koszty wysyłki (a miały być darmowe)
– tak wiec przelew nie poszedł i czekałam do poniedziałku rano, aż mi powiedzą
jak to jest. Miły pan zadzwonił do mnie przed 9, że tak, że oczywiście
transport darmowy, robić przelew, on mi już maszynę wysyła (z tym to chyba
przekoloryzował ;) Mąż cały dzień w pracy, więc przelew poszedł wieczorem. We
wtorek nawet nie czekałam na telefon od kuriera. Ale profilaktycznie po 21
wysłałam maila do wikingów, gdzież moja maszynka się podziewa :) Bo już raz tak
było, że czegoś na fakturze miało nie być, a było i wychodziła niedopłata i tak
sobie czekaliśmy na paczkę i czekaliśmy... No i pan (pracoholik jakiś ;)
odpisał chwilkę później, że już wyjechała :) Uspokojona i radością przepełniona
wyłączyłam komputer i skierowałam swe kroki ku wyrku... No może nie do końca
uspokojona, bo mózgiem mym zawładnęła myśl, że maszyna owszem – przyjedzie,
jednakże niesprawna, lub przynajmniej z uszkodzoną obudową... Nie spałam do
pierwszej, bo moje dziecko stwierdziło, że woli się pobawić, o maszynie więc
skutecznie zapomniałam...
Za to dzisiaj od samego rana. Ale że ja przyzwyczajona do
nocnych wizyt kurierów, to czekałam spokojnie, ale tylko do 17 ;) O 19:30
dojechała, cała i jak na razie sprawna ;) Nie odkryłam co by mogło być popsute
– miałam wrażenie, że ściegi, ale to przecież satynowe, kretynko, nie ta
szerokość ściegu ;)
W pierwszym momencie byłam przerażona – nie wygląda to jak
stary Łucznik... Wajchę od stopki ma gdzie indziej i jest plastikowa – może to nie wada, nie wiem, zobaczymy jak
poszyję :) Bałam się, że nauki będzie dużo, a to takie tam... ;) Ale moje
subiektywne odczucia opiszę kiedy indziej, idę się jarać! Najważniejsze, że
jest cicha. Może nie tak jak marzyłam, ale dużo cichsza od Łucznika :)
Reasumując – tak jak nie zaczyna się podróży w sztormie i
nie podejmuje decyzji w gniewie, tak nie zamawia się w piątek! Gniewka, zapamiętaj ;)
*) zdawałam matmę na maturze, więc wiem, że nie ma
mniejszego i większego pół ;)
sobota, 14 września 2013
Mini marinistycznie :)
Jakiś czas temu piałam o drewnianych rybkach co mi mąż wyrzeźbił. W końcu skończyłam malowanie :)
Takie goluśkie też mi się podobały, ale pomalowane chyba nabrały troszkę charakteru :)
Oczywiście nie wyszło idealnie, trudno się mówi. Muszę się wyleczyć z idealności ;)
I nakupiłam sobie przydasi :)
Jeszcze do końca nie wiem co z nimi zrobię, ale dobrze mieć ;)
Takie goluśkie też mi się podobały, ale pomalowane chyba nabrały troszkę charakteru :)
Oczywiście nie wyszło idealnie, trudno się mówi. Muszę się wyleczyć z idealności ;)
I nakupiłam sobie przydasi :)
Jeszcze do końca nie wiem co z nimi zrobię, ale dobrze mieć ;)
czwartek, 5 września 2013
Koszule, polówki, płaszcze, plany i sio mi z domu ;)
Fakt. Oboje z mężem mamy obsesję na koszule. Męskie
oczywiście :) Ma ich przynajmniej ze 30, albo więcej... Pogubiłam się, już nie
liczę :) Na szczęście jest to tania obsesja, bo świetne koszule kupujemy za 1zł
;) No na przykłada TA...
Miała być na moje heksagonki, bo te paski są tak
intrygujące... Ale przegrałam z jego rządzą i faktem iż rozmiar jest w sam raz,
że ma takie ładne „spinki” do mankietów... Tralala... No ale jakoś przełknę tą
żabę. Mam kolejne 3 :>
O tą błękitną jodełkę prawieśmy się pobili, na szczęście
jest na niego za wielka! :D Czyli dla mnie w sam raz. Na przeróbkę oczywiście
:) Do tej pory zrobiłam sobie tylko jedną przeróbkę – z jego koszuli
maturalnej, czy też studniówkowej... No bądź co bądź starej. Wyszła tunikowato,
trzeba będzie jeszcze zaszewki dorobić. Wtedy będzie sukienkowata ;) Jeff
będzie przerobiony na długi rękaw, względnie z marszczeniem na ramieniu, czyli
roboty niewiele, jodełka będzie na krótki rękaw, jakieś patki, nie wiem co tam
jeszcze wymyślę. O różowej nie myślałam jeszcze. Jeśli będę miała to
nieszczęście, że wrócę do normalnej pracy, to wrócę w bojówkach i koszulach, a
co :) W końcu trzeba sobie swój styl dopracować do końca, wiek do czegoś
zobowiązuje ;)
***
Kolejny temat, który w końcu ruszam, a trącam co jakiś czas
od wiosny, to płaszcz męski. Burda 3/2009, model 129.
Dzisiaj w końcu lekko
rozprasowałam materiał, jutro zacznę ciąć.
***
Kolejnej szmatki mam nie wiem, czy wystarczająco dużo, ale
będę się łudzić ;)
Tym razem Burda 8/2009, model 111.
Dobry był ten 2009 rok... Teraz dla jednego wykroju żal mi
wydawać 13 zł...
Oczywiście, żeby tego wszystkiego dokonać, eksportuję jutro
dziecię i męża do babci, bo inaczej nic nie zrobię.... Dzisiaj też ich
wyeksportowałam, taka piękna pogoda, niech się wietrzą – chałupę nieco
ogarnęłam, jutro będzie czas dla mnie :)
***
W bieżących działaniach mam również wielką torbę polówek do
pocięcia. Plan jest – jak wyjdzie to się pochwalę, jak nie to nawet nie
pytajcie ;) Na liście są m.in. lalki, ale przecież to oczywista oczywistość :)
Byle mi się teraz eksportowa pogoda nie popsuła, jak mnie taki zapał dopadł...
No zobaczymy...
***
A jak chodzi o heksagonki, to przez ostatnie 2 dni machnęłam
96 sztuk :) Koszula na krótki rękaw, rozmiar 14 ;) I tak sobie myślę, że projekt zawieszę - to nie jest wybitnie robota domowa, przynajmniej dla mnie. Jak oglądam film, to oglądam film i nie ma roboty. Tylko filmy oglądane po raz setny się do tego nadają, a ja chwilowo oglądam tylko te, co ich wcześniej nie widziałam... Tak więc chyba poczekam do następnych ciepłych dni, ale kto wie ;)
***
P.S. A jakiż ja sen dzisiaj piękny miałam! Przeprowadzaliśmy
się do mieszkania, w którym miałam mieć swoją pracownię... Kurcze... Chyba nie
w tym wcieleniu... Ale marzyć mogę :) I będę o właśnie tym mieszkaniu ze snu :)
niedziela, 1 września 2013
Roczek :)
To jakoś by tak wychodziło, że mój blog ma rok :) Strasznie
dużo się przez ten rok zmieniło... I na lepsze i na gorsze. Ale dla mnie to
plusy dodatnie i plusy ujemne, bo wszystko jest dobre :) Może nie do końca
miłe, ale dzięki temu jestem w miejscu w którym jestem i jestem jaka jestem, a
to mi wielce odpowiada :)
Z tradycyjnie pozytywnych – mam córkę. Z tradycyjnie
negatywnych – nauczyłam się bardzo dużo niedobrych rzeczy o ludziach. Założyłam
ostatnio drugiego bloga, jest „under construction” :) Mam mocne postanowienie
kupienia dobrej maszyny do szycia, manekina krawieckiego, overlocka i aparatu
foto jeśli obecny ma zamiar niedługo pociągnąć ;) A wszystko za własnoręcznie
zarobione pieniążki, dzięki którym również nie będę musiała wracać do
tradycyjnej pracy... Tyle postanowień na nowy rok życia :)
Pochwalić się mogę mężem, że po ostatnich prezentach
nożyczkowych znów trafił z prezentem urodzinowym :)
Czyżby w końcu się nauczył? :D
I ostatnio prosiłam, żeby mi ładne pudełko chusteczek kupił (stare się zdewastowało nieco) – po zużyciu chusteczek pakuję do pudełka rolkę papieru toaletowego i się smarka
dalej, czyli pudełko koniecznie musi być ładne ;) Kupił nie do końca świadomie takie:
Jakoś bardzo ostatnio w temacie sześciokątnym :D
środa, 21 sierpnia 2013
Ręczne szycie ułatwia życie ;)
Albo ja się nie potrafię zorganizować, albo inne matki
rękodzielniczki ściemniają, że się dziećmi zajmują... Albo zwyczajnie mają
dzieciaki-cielaki – jak położysz, tak leży i nie stęknie. Bo moje potomstwo śpi
teraz do południa ze 2 –3 razy po pół godziny, a tak skupia na sobie całą
moją uwagę, inaczej jest płacz i zgrzytanie zębów. Jak te spanko się w końcu
zdarzy, latam jak wariat, żeby dom ogarnąć, coś ugotować, wyprać. Po południu
chadzamy do babci i wtedy mam chwilkę na szycie ręczne albo inne takie. Więc
się pytam – niby jak Wy to robicie?! Ojcowie pilnują? Jak mój samiec w końcu
się dzieckiem zajmie to i tak jest „mama, mama choć szybko zobacz” i co siądę
do roboty to guzik z tego... Wieczory są do czytania książek i nie ma z tym
dyskusji. Ech...
***
No ale jest i tak w miarę dobrze :) Sześciokąty się szyją,
dziś poszło pare małych, bo wykończyłam prawie wszystkie szmaty w domu możliwe
do przerobienia, trzeba będzie jechać na łowy. No i też zrobiłam sobie od nich
mała przerwę, odpoczywają :) Zdjęcie już ilościowo nieaktualne ;)
Teraz wróciłam do upgrade’owania mojego lalkowego
towarzystwa :) Bo nie pamiętam, ale chyba nie pisałam, że oprócz produkcji
lalek własnych bawię się w kolekcjonowanie plastików. Nie mam może za bardzo
ambitnej kolekcji, bo poza 2ma z lat 50-60tych mam same z masowej produkcji i
własnego dzieciństwa. Ale w chwili obecnej wolę iść w taka ilość niż jakość, bo
sprzedawanie całej kolekcji żeby kupić sobie jedną (która na bank okaże się NIE
ideałem) jest bez sensu... No bądź co bądź zajęłam się ostatnio szyciem bluzek
koszulowych. Mam 3, ale w planach są stroje złożone z większej ilości
elementów, więc chwilowo sesji nie będzie, taki tylko mały zwiastun :)
No i w końcu zrobiłam zawieszkę do telefonu – od dłuższego
czasu o niej marzyłam.
Nigdy nie miałam odpowiednich pojemniczków po kosmetykach, a
ten po płynie do kąpieli dla dzieci nadał się idealnie :)
poniedziałek, 5 sierpnia 2013
Żeby nie było, że tylko do listy dopisuję...
Każda tekturka, która nawinie się pod moją rękę, może liczyć
się z tym, że zostanie przerobiona na heskagon ;) Muszę pokazać, że
zaangażowałam się w temat i nie ściemniam, co nie?:)
O ile dobrze policzyłam, potrzebuję coś ok. 1750 sztuk,
straszna to liczba i zakładając, że zrobię jedną sztukę dziennie – wyjdzie mi
prawie 5 lat :D
Z rozczuleniem spojrzałam na koszyczek z muliną do haftowania obrusu świątecznego i
no cóż... Haftować nie lubię i nie mam nadal pomysłu, zrobię jak mnie oświeci
;)
Wycinam sobie dwa rozmiary na raz – te właściwe o średnicy 7
cm i mniejsze – 3,5 cm. Mam plan na coś z mniejszych skrawków, bo to takie
słodkie, nie wiem tylko jeszcze co ;)
***
A tu się pochwalę moim mężem :) W kuchni mam latarnię
morską. Tandetą zalatuje – trudno się mówi. Zamówiłam do kompletu rybki :)
Będą się bujały, jak będzie ich więcej :) Dalej się oszukuję, że styl marynistyczny to nie dla mnie i fuuu, ale chyba za blisko morza mieszkamy...
Subskrybuj:
Posty (Atom)






















