poniedziałek, 4 sierpnia 2014

Palcem po mapie

Słyszałam pare lat temu, że teraz to łatwizna przekalkować wykrój z Burdy. Kiedyś to było... Znaczy się chyba Burda wraca do tradycji ;)
Nie rozumiem zasady "ułatwiamy jeden model". Przy czym komplikujemy wszystkie inne zwłaszcza zaznaczone zielonym szlaczkiem. Jak nigdy nie maluję po arkuszach to teraz TO zrobiłam i... nie pomogło... Rozsierdził mnie któryś tam arkusz z 2011 roku. Wyróżniony model ma chyba 3, albo więcej kropek. Czyli co? Osoba, która potrafi szyć powyżej 3 kropek nie znajdzie sobie na arkuszu wykroju? Śmiech na sali...


Tak to wygląda "normalnie".


A tak przez papier do kalkowania... Czyli zielonego nie widać prawie wcale...

A poza tym jest różnica między rocznikami... Bardzo preferuję rocznik 2009 (a przynajmniej te numery z których korzystałam). Do 2009 siadam i kalkuję...


A nad 2011 stoję i stoję, i patrzę, i mimo numerków na brzegach kartki nie widzę...


A kartografię na studiach miałam ;)

Rozmowy petenta z Dużym Gościem...

R  O  Z  G  O  R  Y  C  Z  E  N  I  E

Tak. To uczucie, do którego się chyba przyzwyczaję na stałe. Cóż… Niektórzy niestety tak mają, że z czasem cała słodycz znika z ich życia i pozostaje owa gorycz. Pominąwszy życie prywatne, bo nie o tym ten blog, mogę z ręką na sercu powiedzieć, że tematy okołoszyciowe, to jeden wielki zawód…
Kiedy kupowałam moją Husqvarnę E20 wszystko było ładnie, pięknie. Kontakt z firmą genialny, ekspresowy, wysyłają maila i jeszcze dzwonią. Kiedy zrozumiałam problem z maszyną również napisałam maila. Bo dzięki dziecku nie mam czasu załatwiać takich rzeczy w dzień. Maile dają mi komfort, że uzewnętrzniam problem nocą, a odbiorca załatwi go w najbliższym możliwym czasie. Odpowiedź poranna ekspresowa, ale piątek, więc załatwmy to w poniedziałek. Standard. Zawsze zaczynam przed łikendem…
Czego się dowiedziałam od serwisu? Że mam trzpień na nitkę w poziomie. A to bardzo ciekawe…


Poza tym mam bardzo dobry sprzęt i tam nie ma prawa nic się popsuć, mam sobie pokombinować. Tylko że niby co mam pokombinować? Jestem wariatką, wymyślam, zawracam dupę, nie umiem szyć? Pruć to nie umiem, pocięłam materiał nowej bluzki, nienawidzę prujek. Ale na tyle szycia to chyba wiem, że umiem. A może nie wiem, że nie umiem? Wariaci przecież tak mają…
Ręce mi opadły. Chociażby pan serwisant powiedział, żeby oddać na płatny serwis, żebym wyleczyła swoje urojenia. To nie… Nie należę do idiotek, które po pierwszym problemie szukają ratunku. Sama sobie radzę i czytam instrukcje...
Sytuacja jak z reklamacją w CCC – w butach nie da się chodzić, bo jakaś ciulowa kratka na pięcie się wgniotła? Źle używasz butów, wymień sobie wkładkę. Jak się pytam? Wiosenne buty nie mają zapasu na dodatkową wkładkę, a oryginalna skórzana wszyta… Albo jeszcze lepszy przykład – ubezpieczenie w NFZ. Cała rodzina ubezpieczona, a chodzimy przeważnie prywatnie. Nawet u dentysty do plomby dopłacamy, bo przecie se srebrnej nie wrzucę…
Nienawidzę rozmawiać z „fachowcami”… To tak jak w castoramie – jak powiem mężowi, czego potrzebuję, a on zapyta „fachowca” to rzecz się zawsze znajdzie. Jak ja sama pytam „fachowca” to patrzy się na mnie jak na debilkę… No tak. Kobiety mają swoje HORMONY (ostatnio „uwielbiam” to słowo), napięcie przedmiesiączkowe, focha i tysiąc innych. Wymyślają głupoty, a biedni, porządni faceci muszą takich bzdur słuchać… Już się nie dziwię mojej mamie, że przez tych pare lat więcej co ode mnie żyje zdążyła ich serdecznie nienawidzić…
Dobra, wracając do brzegu - se babo chciałaś polepszyć jakość pracy to masz… Zbieraj kasę na przegląd płatny, prywatnie, bo od firmy pomocy nie dostaniesz… Z resztą czym ja się jarałam? To było do przewidzenia od razu... Ktoś ci pomoże w dzisiejszym świecie za darmo? Zwłaszcza Duży Gość? Skoczyć mu możesz...

piątek, 1 sierpnia 2014

Komplet dla Me

Ja nie wiem co ja się tak denerwuję… Szycie to powinna być przyjemność, przecie w efekcie końcowym prawie zawsze wychodzi dobrze… ;) Cóż. Szyłam, mąż wrócił z pracy, się wystraszył i siedział jak mysz pod miotłą ;) Dobrze, że od razu nie zaczęłam pisać posta, bo byłby soczysty i +18…

Mam rozbieżności co do pochodzenia tkaniny. Była to bluzka koszulowa. Oczywiście nie zrobiłam zdjęcia „przed”. Nic nowego w moim przypadku ;) Właścicielka twierdzi, że dostała ją na 60 urodziny, obdarowująca, że kupiła na 40te, więc najłatwiej chyba wyśrodkować, tak czy siak bluzka miała ponad 15 lat. Osobiście nienawidzę tego koloru. Żadnych łososi, brzoskwinek, czy jakkolwiek zwał te odcienie. Ale Me wygląda w nim świetnie :)



Od razu wiedziałam, że z tego podzierganego frontu będą gacie. Ledwo starczyło.




Na wstawki z przodu i z tyłu też ledwo starczyło…




Dół sukienki jest z pleców i też ledwo starczyło ;)



Wykrój góry zrobiłam sobie sama, wyszło idealnie :> 

***
Generalnie jestem lekko zawiedziona moją współpracą z maszyną. Umiem duuuużo więcej niż na początku, a czuję się jakbym umiała mniej :( Może skok technologiczny mnie powalił? Nie wiem… Problemy są trzy:

- współpraca ze stopką do obszywania dziurek – ja rozumiem, że jak przy szyciu koszulki obok dziurki miałam „schodek” to jej coś nie pasowało. Ale na idealnie prostym? Wierzcie mi, wypruwanie skłębionych nitek na niby-dziurce nie jest przyjemnością…

- naprężenie dolnej nici?



Pan od Husqvarny mówi, że nie ma żadnej tajnej śrubki do regulacji… Dostałam numer telefonu, w poniedziałek go wykorzystam (swoją drogą, dlaczego ja zawsze w kontaktach z nimi mam przerwę łikendową? :D )

- o taki numer…


120 cm w ślimaczym tempie. Jakie to nudne było ;) Po idealnie równym materiale. Żadnych zgrubień, żadnych tajnych szwów. Dlaczego tak wyszło? Za mocno dociśnięta stopka i nitki łapią się za ząbki? Zły transport? Nie wiem…


No nic. Czekam do poniedziałku. Może mam po prostu fajny sprzęt w wersji bublowej 1:100000? Wcale bym się nie zdziwiła ;) Bo jak z całego pudła dobrych rzeczy wyciągnąć jedną popsutą to ja :) Tak samo 1 ziele angielskie na gar zupy – bankowo będzie w moim talerzu :D

środa, 23 lipca 2014

Taka tam bluzka...

Zdaje się, że jestem w stanie uszyć wszystko, ale nie kiedy szyję z Burdy ;) Nie wiem co za idiota robi opisy "jak szyć", ale jest idiotą. Albo się nie zna kompletnie na szyciu, albo ma tak super szyjący umysł, że nie czai, że ktoś nie czai co to znaczy ryglowanie szwu, choć to robi ;)
Pierwszy raz w życiu prasowałam w każdym momencie kiedy kazali. Stebnowałam co kazali, a nie co ja sobie wymyśliłam. I co? Po pierwsze chyba nie czaję instytucji zakładek, choć je kocham (zdaje się, że w niektórych wykrojach są strzałki jak składać, w tym akurat nie, a opis nie powiem czego warty...). Po drugie - następnym razem wytnę bez zapasów szwów, albo takie na 5mm. Bo ni hu hu nie potrafię szyć tak daleko od brzegu, a zapasy zrobiłam tylko 1 cm, a nie jak radzą - 1,5. Dzięki temu tak mi się przód-plecy rozjechał, że stójka była ok 12 cm za krótka... Po trzecie - brać wykrój ZAWSZE rozmiar mniejszy niż wychodzi z ich porypanych tabelek. Ufff, jak dobrze że nie zaczęłam kroić innego wykroju na 42...


Koszulka ma rozmiar 40, a ja wyglądam w niej jak w worze! Trzeba by było chyba być super idiotą, żeby od razu na pierwszy rzut oka nie powiedzieć, żem w stanie odmiennym ;) A mi akurat nie zależy na chwaleniu się, bo okoliczni sąsiedzi z rodzaju tych, co to dobrych rad udzielają i niemiłosiernie plotkują... Spadówa od mojego brzucha...
Model jest przepiękny i podejrzewam, że do niego wrócę, ale na bank w pomniejszonej wersji. Jak się uszyje nieco za duży to i chyba w ciąży z trojaczkami można by w niej chodzić ;)


Fakt. Na zdjęciu wygląda całkiem przyzwoicie, ale jak zawieje wiatr - namiot! ;) Niestety na tych kwiatkach nie widać zakładek. Może i lepiej bo ładnie nie wyszły... Coś chyba poskładałam nie w tą stronę naprawdę... A stójka? Mąż stwierdził, że wygląda jak od Ani z Zielonego wzgórza! Grrr... Jakbym chciała takiego efektu, to bym zrobiła to inaczej...


Oczywiście karczek ni hu hu nie pasował do dolnej cz. pleców. Więc dorabiałam kolejne zakładki, częściowo rozciągnęłam, a co mi tam ;)


I pierwszy raz prawdziwie wykorzystałam automat do dziurek :> (Husqvarna E20) Wajchę trzeba wyciągnąć do dołu na chama. Zapomnijcie o delikatności. Możliwe, że odpadnie wam to plastikowe coś, ale ciągnąć! Ciągnąć! ;) Potem to już fakt, że delikatnie pchnąć ;) I jeśli macie materiał z zagięciami szwów, albo jakieś nierówności - zapomnijcie, że pójdzie.... Dziurki zrobią się tylko na pięknym, cienkim i gładkim... Co za g... Oczywiście zakładki na guziki zrobiłam po swojemu. Za cholerę nie mogłam zrozumieć o co chodzi w tym ich opisie. No i guziki mam do samego dołu, a nie tylko pryz wstawkach.

P.S. Pozdrawiam Karolcię, od której mam materiał :) Pasiasty czeka - nie mogę się zdecydować, którą koszulę z niego uszyć ;)

wtorek, 8 lipca 2014

Rzecz o marzeń spełnianiu

Do manekina krawieckiego została mi TYLKO stówa :) Tylko, że jest takie drobne ALE… Popsuła się pralka i musiałam się dorzucić. Życie :) Pomiędzy manekinem, a pralką był też plan przemalowania i przyozdobienia pokoju dla dzieci, ale pralka wygrała i muszę pokój przemeblować po kosztach.  Ale taki tani plan też jest całkiem sympatyczny :)
Przed pralką stwierdziłam, że cholera, przy dwójce małych ssaków to ja sobie mogę o szyciu zapomnieć i na co mi ten manekin? Ale wertując ostatnio Budrę w poszukiwaniu wykrojów dla wypukłych stwierdziłam, że HALOOO? Zgłupiałam czy jak? Dlaczego ja mam zapominać o swoich marzeniach? Przecież dzieci w końcu dorosną i się wyprowadzą, a ja nie z tych co obsesyjnie chcą mieć je całe życie dla siebie i macierzyństwo jest spełnieniem moich wszystkich marzeń i nic więcej do szczęścia nie potrzebuję! Fakt, czasowo i finansowo mi się to nieco odwlecze, ale dalej jest do realizacji :) Kopertka zostaje i będę wrzucać jakieś drobniaczki co jakiś czas.
Także śmiertelnie obrażona na Burdę stwierdziłam, że nigdy więcej nie kupię, bo beznadzieja… No ale nie zawsze :) Kwietniowy tegoroczny był cudny…  Lipcowy też już mam :P Trudno. Nie piję, nie palę, szmatławców nie kupuję, te pare złoty raz na miesiąc można wydać. Tylko krowa nie zmienia poglądów, znaczy zdania o Burdzie nie zmieniłam, ale co tam ;) W zastępstwie  mogę się teraz obrazić na Mollie, albo cokolwiek innego ;)
Tak więc jakby kto był w posiadaniu poniższych numerów to ja bardzo chętnie przyjmę za rozsądną cenę, mogę coś namalować/uszyć, dogadamy się ;)
2012 – 3, 4, 5, 6, 7, 8.
2013 – 7, 8, 9, 10, 12.
2014 – 1, 2, 3, 5, 6.

Jak mi z moich marzeń nic nie wyjdzie, to choć dzieciaki w spadku dostaną vintage’ową kolekcję. Kompletną łatwiej opchną ;)


P.S. WOW, to mój 200tny post :) Że też mi się jeszcze chce ;)

Wymienię heksagony na cokolwiek ładnego :)

W zeszłym roku szły świetnie. Córka sobie spała w wózku, nie uciekała z kocyka, żyć nie umierać. Teraz na  sekundę z oka nie można spuścić. Diabeł wcielony ;) Tak więc robota się skończyła. Koleżanka stwierdziła, żebym jeszcze trochę poczekała, mała podrośnie i do roboty wrócę. Teoria – ma rację. Praktyka – nie wiedziała, że w drodze drugie ;)

Pomysł jest taki – wymienię cały mój zestaw hexów gotowych, pociętych tekturek i nawet tekturek do pocięcia (jeśli ktoś zechce :) na cokolwiek ładnego. Ilość roboty, wartość materiałów i wszystkie to to finansowe podsumowanie nie musi się równać. Byle ktoś te hexy zechciał i zaoferował coś co mi się spodoba, a podoba mi się dużo rzeczy ;) Bo inaczej ja je wezmę i po prostu wywalę, bo mi miejsce zajmują, a miejsca mało i jest na wagę złota, zwłaszcza, że muszę mocno uporządkować (czyt. również wywalić…)  moje przydasie.
Tekturki są takiej wielkości:


Gdzieś mam z grubego plastiku wycięte "foremki" do odrysowywania. Znajdę :) Sorry ale liczyć ich nie będę. Małych jest tak pół litra, dużych... słoik po dżemie? :)

Duże heksagony…

 96 sztuk - z koszuli

 12 sztuk - chyba prawdziwe patchworkowe, ale ja się nie znam ;)

 7 sztuk - vintage. Prane, gotowane i kolorów nie straciło :)

6 sztuk - z apaszki

 28 sztuk - bardzo vintage, ma ze 30 lat :)

117 sztuk - dużo, ale...

Z nimi może być problem, bo są takie... ruchliwe? Nie rozciągliwe, ale nie trzymają się jak prawdziwa bawełna ;) Ja tam hardcore jestem i bym je użyła nawet jako eksperyment, ale jak kto chce.

I małe…

 31 sztuk

 1 kratka, 1 paski, reszta - 5 sztuk

 8 sztuk

8 sztuk

Może nie super powalająca liczba, bo z moich obliczeń wynikało, że potrzebuję coś koło 1700 sztuk, ale zawsze na jakąś poduszkę będzie ;)
Jeśli ktoś zainteresowany, to może maila? gniewka@wp.eu Tylko z jakimś sensownym tematem wiadomości, żebym do spamu nie zaliczyła ;)

środa, 4 czerwca 2014

Co z tego zrobić?

Dla niewtajemniczonych i szczęśliwie karmiących cycem temat może być obcy ;) 


To są łyżeczki-miarki z mleka modyfikowanego (osobiście uważam, że reklamowanie tego g... w telewizji z tekstem POWERmama i innych takich mądrościach powinno być surowo zakazane...). Nie zbierałam ich od początku, potem jakoś mnie naszło, kiedy zaczęłam odkrywać inne niż żółte kolory w różnych typach mleka. No i se tak leżą i nie wiem co z nimi zrobić. Najciekawiej byłoby jakiś naszyjnik, ale przecie nie noszę to po co? Trzeba by w końcu zmóżdżyć się porządnie, bo nadciąga armagedon nad zasoby szafek w małym pokoiku i jak nie wymyślę, to pójdą na recykling, taki prawdziwy, do żółtego kubełka ;)

Coś tam robię...

Ale wiecie, że nawet nie mam siły i ochoty wziąć i obfotografować, usiąść do kompa i cokolwiek napisać? Tak więc muszę się w końcu chyba ogarnąć...

Po pierwsze uszyłam średniowieczne ciuszki dla córki.


Po drugie - mąż utoczył, a ja pomalowałam wrzeciono.


No oczywiście, że przędę, nie próbujcie zadawać głupich pytań ;)

Po trzecie - mąż utoczył, ja pomaluję... Nie wiem tylko kiedy :)


Ewentualnie możecie zgadywać co to będzie :D Komuś jednemu mówiłam, zapomniałam komu, więc jak wie to się niech nie odzywa ;)

Po czwarte - uszyłam sobie koszulkę  z koszulki :)


Tak się jarałam, rękawy wyszły mistrzostwo świata (z którejś Anny je skopiowałam). Ale... Zawsze musi być jakieś ALE... No za szeroka jest... Mąż pociesza, że jak niedługo zgrubnę to będzie akurat ;) I jeden  rękaw źle wszyłam, takie tam drobne przesunięcie ok. 3 cm, bo pomyliłam szew środkowy z takim jednym bocznym. Mąż oczywiście twierdzi, że nie widać. No jak zawsze! Tylko, że jak założę to będę tylko myślała "krzywyrękawkrzywykurderękaw!". Ale na prucie za leniwa jestem :> Trudno. Jakoś przeżyję. Kosztowała mnie tylko 1 zł + pół dnia roboty, ale co mi tam ;)

czwartek, 22 maja 2014

Maj to miesiąc cudów ;)

Cud, bo wygrałam w rozdawajce u B-Craft :D Już miałam się nie bawić w takie coś, bo nie wygrywam, a nabijam tylko popularność niektórym postom czy to na blogu, czy fb, ale tym razem stwierdziłam, że nagroda za bardzo mi się podoba, żeby nie ulec ;) Dostałam takie śliczności!


Malutkie kawałeczki, ale takie słodziutkie, do przytulania, do miziania ;) Będę sobie rozkładać na biureczku i patrzeć, bo pociąć strach ;)
Trzy z prawego, górnego rogu mąż szanowny wybrał sobie na koszule. Jestem w szoku, że akurat te, bo takie mocno kwiatkowe :D No to teraz niech sobie na nie zarobi... ;)

Z tematów robótkowych to... No tak nie bardzo jest o czym mówić :) Przędę sobie niteczkę, kiedy mam wolną chwilę i nie robię nic więcej... W sumie mam usprawiedliwienie, ale nie o to chodzi, żeby się rozgrzeszać tylko walczyć z przeciwnościami, ale no sorry - jak mam ciśnienie 95/55, to mi się nie chce w ogóle z kanapy podnieść, dobrze że mam pomoc przy dziecku, bo chyba bym padła. Ale jutro mam "wolne" i jak będę się w końcu jakoś czuć, to może zdążę coś sensownego zrobić :)