wtorek, 12 listopada 2013

Gdyby Mattel wiedziałby co to STEAM... (vol. 1)

To by się ze wstydu spalił...
  
"OMG... Steam!?"


Robeca bardzo fajna jest, ale koło stempunk’u to nawet chyba nie leżała ;) Mało się na temacie znam, ale zdążyłam się zapoznać na tyle żeby wiedzieć, że się chyba coś Autorom z cyberpunk’iem pomyliło. I od kiedy kultowym zwierzątkiem jest pingwin?!



Pajączki, ośmiorniczki, ale nielot? No nie ważne :)
Jeszcze latem był mały wstęp do tematu. Teraz jakoś się zawzięłam i w jeden wieczór wszystko skończyłam. A zaczęło się od Rochelle...


W szafie miałam idealny materiał na sukienkę dla niej. Kolor idealnej, niebieskiej (jaki to kolor?) nitki dobierał mój mąż, po dostaniu guziczka „ciemniejszą i bardziej w niebieski” ;)


Wykrój jest na bazie sukienki Draculaury, który gdzieś tam po necie krąży. Szyłam całą ręcznie i wycięłam za duże zapasy – nie jest za bardzo dopasowana, ale może dobrze, bo...


Moja Rochelle wygląda jak taka mała, smutna sierotka. Nigdy w życiu nie widziałam monsterki z tak krzywo naklejonymi oczami. Nie widziałam też tego w sklepie, no i jest moja... Bo była ostatnia i tania :) Zazwyczaj stoję pod półką i pare minut oglądam kilka egzemplarzy jednego gatunku – bo ta ma inaczej włosy, ta ma oczy za blisko, ta ma dziwne usta... Pewnie Normalni ludzie tego nie widzą, ale ja zbok jestem i no przysięgam! Każda lalka ma inny wyraz twarzy ;)


Bądź co bądź zapał przy halce mi się skończył, może kiedyś poprawię... Nie no, na bank - trzeba trochę przepiękne butki odsłonić ;)


W sumie chyba to nie będzie chluba kolekcji... Lalka podobała mi się... kiedyś... A przebrana jest jakaś taka nudna...
Ale za to rozkręciłam się z szyciem - szybkie roboty to moja pasja ;)

czwartek, 17 października 2013

Butki, rozmiar niewielki ;)

Uszyłam butki.



Szyło się strasznie.



Wykańczało się jeszcze gorzej.




I jeszcze na dodatek wyszły za duże... Same nieszczęścia ;)

Drugie MT :)

Wiem, miało być wcześniej, ale... Najpierw nie miałam fotografa, potem nie miałam siły do kopmka siadać :)

***

Powiedzmy, że tym razem się udało :) Co prawda MT ma za wysoki panel – coś mi szelki za wysoko poszły – ale to nie problem, bo przecie można dół podwinąć, co czynię :) Zagłówek za to przy okazji wyszedł za niski, ale u mnie jest idealnie dopasowana naturalna poduszka, a tata da se radę ;) Tym razem wszyłam tasiemkę zamiast gumki – się mi zdaje, że tak będzie praktyczniej, bo gumka się rozciąga.
  


Szwy trochę wyszły krzywo, materiał się pościągał przy pikowaniu, ale za to szelki przewracały się na prawą stronę jak w bajce :) Materiał nie jest bardzo cienki, ale na pewno cieńszy od poprzedniego... No i poza tym zrobiłam kilka cm szersze. Ale pozostaje drobne ale, czyli tak miękkie szelki się zwijają i piją w ramiona...



No i miękkość materiału spowodowała, że nie trzymał się kupy, krzywo poszły szwy wewnętrzne i panel jest za wąski. Reasumując - następne to już będzie idealne :) Jak nie schrzanię oczywiście :D Bo co z tego, że panel wyższy, jak węższy i nogi będą zwisać nie tak jak trzeba ;) Eeee, szkoda gadać... Miałam sobie jeszcze kwiatki jakoś dookoła przepikować, ale mi się odechciało – jak już się zacznie nosić nieskończone, to się potem nie ma motywacji ;) A poza tym liczę na to, że kurdupelek zacznie niedługo chodzić. 10 kg to już na mnie dużo za dużo ;)

Tym samym na stanie została mi ostatnia zasłonka, nie mam z czego szyć chwilowo, trzeba by się na jakiś rajd po SH wypuścić ;)


środa, 9 października 2013

Historia pewnej szpulki

Opowiem Wam bajkę o pewnej nitce... :)
Dostałam ją kiedyś w prezencie w pakiecie ze szmatkami i takimi innymi. Stwierdziłam – dupa nie kolor, do czego mi to w ogóle potrzebne? No ale, że ja pies ogrodnika, to sobie leżała z innymi ;)


Coats Astra 080 02322 (czy jaki to to ma tam numer) – niby tragedia, ale... Jest niezastąpiona :D Obszyłam nią już między innymi zasłonki, jakieś tam spódnice i nowe MT :) Szpulka nie ukazuje jej całego potencjału ;)
A MT może pokażę jutro...

poniedziałek, 7 października 2013

Uszyłam mei-tai :>

Po pierwsze – z pachworkiem i kołderkami się nie zaprzyjaźnię na bank... Mimo, że podoba mi się jak cholera. Ale ma jedną największą wadę – pikowanie. O drugiej pt. ceny ładnej bawełny nie wspomnę. Brzydka mnie nie interesuje. Jak doszłam do takiego wniosku? Zaraz się objawi :)
Dziecko mi podrosło, a w planach zawsze na ten okres było nosidło mei-tai. Więc się wzięłam do szycia. Próbne poszło łatwo i ekspresem, więc strzeliłam mężowi pewniaka „dwie godziny i będzie”. Mhm... Dwie godziny to ja same paski przewracałam... Ale tak to jest, jak se człowiek wymyśli tak gruby materiał... Nie wiem co to – grubsze nieco od tradycyjnych jeansów. Już się cieszę samą myślą, że z tego skroiłam mężowi płaszcz...
No bądź co bądź, kiedy przeszło do pikowania odkryłam pare rzeczy o których nie wiedziałam, np. zacznij debilu od środka i nie zszywaj brzegów, no ale było już za późno. Tak więc wyszło nieco nie tak jak miało być... Nieee... Pikowanie nie dla mnie...



Na dodatek szelki są nieco za nisko – znaczy pod pachami... Ja się zastrzelę... Na szczęście nie był to strasznie drogocenny materiał, a w planach i tak miałam więcej niż jedno na wypadek prania i wersja damska/męska, bo mój mąż wzniósł stanowczy protest po zaprezentowaniu, co chcę na nim naszyć ;) A ja z takim zwykłym chodzić nie będę, no bo jak to tak?! Ja z czymś zwykłym?! ;)
Bądź co bądź, to nosidło nadawać się będzie dla jakiegoś niższego spaślaczka ;) Jedyną sensowną szmatę jaką mam w domu jest już pocięta szmata na pelerynkę ;) Ale nic nie szkodzi – jest jakaś cieniowana, więc pelerynka najlepiej by się nie prezentowała, a nosidło jakoś ujdzie zanim się zbiorę i pojadę kupić kawałek szmatki na to WYMARZONE nosidło...
***
Maszyna przeżyła duży chrzest bojowy przy tym mei-tai’u i generalnie się sprawdza, ale ma niektóre takie upierdliwości, że ją mam ochotę zamordować ;) No nic... Za jakiś czas zacznę składać pieniądze na następną ;)


P.S. I sądząc po zdjęciu – wcale dziecka nie ukrywam – wzięła i zasnęła, a że stójka uciekła, bo nosidło za krótkie... Trzeba się było ratować maminą apaszką ;)

czwartek, 26 września 2013

Kolejny raz zgubiłam swój rozsądek...

No ja się nigdy nie nauczę... No nigdy! :(

Mówiłam, że bodaj nigdy więcej i powinnam przy tym pozostać... Napaliłam się jak szczerbaty na suchary jak gdzieś na fb zobaczyłam, mąż się wybierał na zakupy, więc dostał misję "kup". I to tragicznie źle wydane 13 zł :(


Na okładce "rozmiary 68-158". Myślałam, że tych maleństw będzie więcej, a tu tyle co kot napłakał!... Przedruk ze zwykłych Burd - kilka kolekcji dobrze kojarzę z numerów, które mam... Kolejny raz się zawiodłam... Cudnie, że miałam nieustanny błąd przy zamawianiu prenumeraty... A kiedyś jeszcze nie obejrzałam numeru, a już sprawdzałam datę wyjścia kolejnego numeru... :(

środa, 25 września 2013

:)

Maszyna w fazie testów. Na razie jest O.K., sąsiedzi nic nie mówią ;) W sumie raczej jestem zadowolona. Niestety wszystko leci na raty, bo jakaś znowu kumulacja mi się tematów zrobiła... Ale chyba wszystkie funkcje rozgryzłam, nawet stopkę do dziurek, ale jakoś nie satysfakcjonuje mnie w pełni - rozbieg między wielkością guzika, a dziurką jaką robi maszyna jest za duża. No i jakoś gęstości ściegu nie mogę dobrze ustawić... Rozgryzę :) Zwłaszcza przy płaszczu, który skrojony leży ;)
***
Przedstawiam gorący kubek - kisiel jako chińskie ciasteczko :)


W sumie mam zamiar, się robi, ale robi się powoli to wykorzystywanie ;) Ale się zrobi - może tak lepiej, bo co nagle to po diable i wszystko co było za szybko - umierało szybko...

P.S. A już wspominałam, że kocham Szczecin?


I nawet załapałam się na listę :)

środa, 18 września 2013

Nie zaczynaj niczego w piątek, co wymaga „dni roboczych”...

DYGRESJA :)

Och jakim to kretynem trzeba być, by po wielokrotnych nauczkach od siebie samego i od innych zaczynać pewne dzieła w piątek... Najbardziej spektakularnym było chyba kupowanie mieszkania, kiedy to pan z pewnej firmy doradczej w piątek, mocnym popołudniem nam oznajmił, że nikt nam kredytu hipotecznego nie udzieli. Po wpłacie zaliczki na owo mieszkanie do pośrednika. Dużej... Omdlewałam cały łikend ze strachu i zgryzoty, a pan pośrednik od razu w poniedziałek podesłał nam kilka banków, które chciały z nami gadać. Pan fioletowy oczywiście potem też do nas wydzwaniał, że jednak kredyt dostaniemy, ale dla niego było już za późno... Pare innych wtop jeszcze było, ale już nie przypłaconych takim stresem :)

TEKST WŁAŚCIWY ;)

W piątek 13-go (dla mnie wcale nie pechowy :) zamówiłam maszynę. Maż marudził od rana, żebym się zdecydowała, ale moje mieszane uczucia co do finansowania zakupu opóźniały decyzję. Bo większe pół* kwoty miałam, a te mniejsze pół trzeba dołożyć... A to miało być tylko moje ciułanie i miało się zrealizować koło końca roku...
Zamówienie wysłałam po 16, czyli jak normalni ludzie już nie pracują ;) Dowalili mi jeszcze do proformy koszty wysyłki (a miały być darmowe) – tak wiec przelew nie poszedł i czekałam do poniedziałku rano, aż mi powiedzą jak to jest. Miły pan zadzwonił do mnie przed 9, że tak, że oczywiście transport darmowy, robić przelew, on mi już maszynę wysyła (z tym to chyba przekoloryzował ;) Mąż cały dzień w pracy, więc przelew poszedł wieczorem. We wtorek nawet nie czekałam na telefon od kuriera. Ale profilaktycznie po 21 wysłałam maila do wikingów, gdzież moja maszynka się podziewa :) Bo już raz tak było, że czegoś na fakturze miało nie być, a było i wychodziła niedopłata i tak sobie czekaliśmy na paczkę i czekaliśmy... No i pan (pracoholik jakiś ;) odpisał chwilkę później, że już wyjechała :) Uspokojona i radością przepełniona wyłączyłam komputer i skierowałam swe kroki ku wyrku... No może nie do końca uspokojona, bo mózgiem mym zawładnęła myśl, że maszyna owszem – przyjedzie, jednakże niesprawna, lub przynajmniej z uszkodzoną obudową... Nie spałam do pierwszej, bo moje dziecko stwierdziło, że woli się pobawić, o maszynie więc skutecznie zapomniałam...
Za to dzisiaj od samego rana. Ale że ja przyzwyczajona do nocnych wizyt kurierów, to czekałam spokojnie, ale tylko do 17 ;) O 19:30 dojechała, cała i jak na razie sprawna ;) Nie odkryłam co by mogło być popsute – miałam wrażenie, że ściegi, ale to przecież satynowe, kretynko, nie ta szerokość ściegu ;)
W pierwszym momencie byłam przerażona – nie wygląda to jak stary Łucznik... Wajchę od stopki ma gdzie indziej i  jest plastikowa – może to nie wada, nie wiem, zobaczymy jak poszyję :) Bałam się, że nauki będzie dużo, a to takie tam... ;) Ale moje subiektywne odczucia opiszę kiedy indziej, idę się jarać! Najważniejsze, że jest cicha. Może nie tak jak marzyłam, ale dużo cichsza od Łucznika :)

Reasumując – tak jak nie zaczyna się podróży w sztormie i nie podejmuje decyzji w gniewie, tak nie zamawia się  w piątek! Gniewka, zapamiętaj ;)

*) zdawałam matmę na maturze, więc wiem, że nie ma mniejszego i większego pół ;)


sobota, 14 września 2013

Mini marinistycznie :)

Jakiś czas temu piałam o drewnianych rybkach co mi mąż wyrzeźbił. W końcu skończyłam malowanie :)


Takie goluśkie też mi się podobały, ale pomalowane chyba nabrały troszkę charakteru :)


Oczywiście nie wyszło idealnie, trudno się mówi. Muszę się wyleczyć z idealności ;)


I nakupiłam sobie przydasi :)


Jeszcze do końca nie wiem co z nimi zrobię, ale dobrze mieć ;)