niedziela, 7 kwietnia 2013

Anioł Stróż


Stwierdziłam, że potrzebuję Anioła Stróża do dziecinnego pokoju. Nie miałam długo pomysłu, aż pomyślałam, że może coś w stylu „Secret of Kells” i nie żałuję ani troszkę tego pomysłu :)



Miał być tylko jeden obrazek, ale już mam wizję kolejnego, zaraz będę rysować, deska  już przygotowana :) Jeszcze nie wiem, czy będą kolejne, możliwe że patron naszego maleństwa, ale skoro nie wiem jak będzie mieć na imię to muszę poczekać...

sobota, 6 kwietnia 2013

Efcolor


Wybrałam się dzisiaj na warsztaty efcolor do Decokreacji. W sumie fajna zabawa – łatwa do wykonania, a efekty mogą być naprawdę niezwykłe. Co prawda wyszła mi jakaś tandetka z bazarku za 5 zł, ale innym się podobało ;)



I tak sobie myślę – że może gdybym obwieszała się biżuterią, albo ją sprzedawała to może. Ale z kilku pudełek kolczyków zostały mi ze 3 ulubione, wisiory mam i zapominam ich zakładać, kolejna technika do której potrzebny piekarnik, a mój stoi spalony! Grrr... Czyli na dzień dzisiejszy NIE. Ale może kiedyś ;)

Torebkowo-zwierzakowo :)


Jakoś ostatnio straciłam koncepcję na wytwory dla dzieci dla Owcy :(
Czapek w lecie się nie nosi, ani szalików, ani nic takiego, nie mam weny na kapcie (na szczęście na ostatnim  spotkaniu wenę na nie zdobyły kolejne dziewczyny :) I jakoś też nieszczególnie mnie ciągnie do zabawek. Nie powiem, że się wypaliłam, ale mój mózg chyba się przełączył w tryb mojego (jeszcze nieobecnego i wielce zagadkowego) potomstwa i blokuje działania dla innych ;) No nic – trzeba przeszukać pare stron i chyba się coś w końcu zachce robić...
A tymczasem borem, lasem ;) zrobiłam dwie torebki :)

    


Zdaje mi się, że będą w sam raz na jakieś małe, tajemnicze drobiazgi i przydasie... Jeszcze tylko wszyję jakąś podszewkę i będzie gotowe :) I mała podpowiedź - to pierwsze to żaba, to drugie to sowa ;)

Pojarmarkowe refleksie, późne co prawda...


Jak co wnikliwsi zauważyli, przemilczałam temat jarmarku w którym brałyśmy udział jako Wiatraque. Bo cóż tu dużo mówić? Na całe dwa dni sprzedałyśmy 1 rzecz, a nasze stoisko naprawdę zacnie się prezentowało...



Próbuję różnie to sobie tłumaczyć – począwszy typowo dla mnie moją winą, że robię beznadziejne rzeczy, skończywszy na dodawaniu przydomków ludziom ;) Bo chyba najmniej winy mogę zrzucić na brak pieniędzy u gości, bo w niedzielę całą rodziną przychodzą raczej dobrze sytuowane osoby – dla całej reszty jest darmowy czwartek... No nic... Straciłam ponad miesiąc na dziubanie rzeczy, które nie są w stanie do niczego mi się przydać.
W konsekwencji owego zajścia postanowiłam sobie, że jakoś to przełknę i pojadę na jeszcze jeden jarmark w maju. Jeśli tam nic się nie sprzeda, pakuję cały majdan i oddaję na szczytne cele (a znam już przynajmniej 2) – marzy mi się, żeby przynajmniej koszty materiału się zwróciły. Nie był to dramat, ale „co ja za to bym nie miała”...
Tak więc od około dwóch tygodni nie mam konkretnych celów, planów, działań, obijam się, odrabiam zaległości pt. „zapisuję zdjęcie na dysk, kiedyś to zrobię” – oczywiście w efekcie nie mam czasu robić ;), czytam w końcu książki (wczoraj nawet przeczytałam 2 i nieistotne, że ta jedna to bajka dla dzieci ;) Pewnie cały wieczór spędzę na przeglądaniu Burdy, bo muszę się wziąć za wiosenne kurtki, które może będą na jesień ;) No i jeden taki przystojniak nadal czeka na włosy, zaraz go przytulę ;)

środa, 3 kwietnia 2013

Tym razem szycie

Tak, wiem, nie ma mnie ostatnio - tłumaczyć się nie będę :) Powiem tylko tyle: spotkanie Czarnych Owiec zaliczone, w piątek idę do "konkurencji" ;)
spotkanie szyciowe szczecin
Kto ma ochotę - niech się zapisuje :)

czwartek, 21 marca 2013

Kolejne skarpetki napchane ;)

Stwierdziłam, że to Kacper, Melchior i Baltazar, bo śnieg jak znalazł ;)


P.S. Miłej wiosny :D


Strasznie udana w tym roku ;)

poniedziałek, 18 marca 2013

sobota, 16 marca 2013

Ręczne szycie skraca życie...

... a przynajmniej przydatność do czegokolwiek moich palców... ;)


Prawy wskazujący przecięłam naciąganiem nitki, żeby szmatki zacisnąć. Środkowy jest podziobany od popychania igły - zlazła skóra i jeszcze na dodatek pękł... Serdeczny w lewej jest siny po pobieraniu krwi, a środkowy - jakoś tak się zagapię i się zawsze w niego wbiję :) Statystycznie nieźle jeszcze wychodzi l. kciuk - zawsze igłą pod paznokieć ;) Ale to na tyle z dramatów.

Kota jak zwykle dzielnie wspiera mnie w mojej pracy :)


A praca idzie fajnie i przez takie dziwne przypadki jak poniżej jest mi całkiem wesoło :)


Nie wiem jakim cudem wsadziłam mu jedno oko większe, jedno mniejsze... Ale tak słodko się uśmiecha :D