środa, 29 października 2014

Bluzka ciążowa prawie z Bollywood ;)

Nooo to teraz pobiłam wszelkie możliwe rekordy - ten post w moich roboczych wisiał od 15 sierpnia :P Nieźle... Ale mam jeszcze starszego ;)

Nie wiem dlaczego, ale Indie trzymają się mnie skutecznie. Na samym początku, kiedy planowaliśmy sobie mieszkanie, miało być w kolorach i ozdobach prosto z Bollywood :) Ale potem okazało się, że stać nas na mikroskopijną przestrzeń, gdzie ciemne kolory by się nie sprawdziły, a stopień zagracenia jest na tyle wysoki, że nawet nie ma gdzie pierdyknąć złotego szlaczka... Może kiedyś... W chwili obecnej przedpokój jest bardzo indyjski, bo amarantowy, złotych szlaczków brak, bo nie ma gdzie ;) 


Budra 6/2010 model 131

Materiał pasiasty dostałam od koleżanki. Pamiętam nawet której ;) Tradycyjnie materiału na styk. Znaczy nie tak do końca, bo wstępnie rękawy miały być minimalistycznie, ale w końcu zdecydowałam się na pełnowymiarowe z odciętego kawałka sari, co to mi zdobi drzwi do dziecinnego pokoju. No i wyszło tak…


Materiał okazał się niesamowicie cudowny do szycia :) Nie spodziewałam się czegoś takiego po dzianinie, jakkolwiek się nazywa, ale chcę więcej ;) Nie rozciąga się na chama na człowieku, tylko ładnie dopasowuje. No i model bluzki jest wielce udany. Marszczenia na bokach super - w połączeniu z tą tkaniną nie widzę przeciwwskazań, żeby nawet bez brzucha nosić, bo ładnie się wszystko układa.


No ale, żeby nie było, że sam miód, to łyżka dziegciu się znajdzie, standardowo ;) Nie wiem jaj ja to zrobiłam, ale jeden rękaw wszyłam dobrze, a drugi odwrotnie....


Na zdjęciu widać tylko minimalnie różnicę, na żywca jest dużo gorzej... Materiał nie ma prawej/lewej strony i źle zszyłam. Dodatkowo nie zaufałam swojej intuicji i wycięłam mankieciki tak wąskie jak kazali. No i okazały się za wąskie... Może gdyby szew bardziej się rozciągał?... Nie wiem. Odcięłam i mam teraz takie proste. Trudno się mówi. Nie miałam już siły na kombinacje, żeby te makiety dorabiać. No przecież tez tak może być, następnym razem się uda CAŁKIEM! ;)
A no i darowałam sobie pasek. I tak nie pomógłby na talię osy, więc szkoda prądu ;)

wtorek, 28 października 2014

Same czapki ;)

Akcja „wykonczanie”  porządnie uprzątnęła moje zasoby włóczkowe. Powstało 41 czapek :) Jestem z siebie TAAAAKA dumna! Że też w ogóle mi się chciało ;)


To jest mój faworyt – z resztek jakiegoś moheru i padisaha.


Fantastycznie ścieg się ułożył i zapragnęłam mieć taki sweter. Tylko, żeby łańcuszki układały się pionowo. No i tu jest problem, bo nie zrobisz sobie swetra na okrętkę, chyba że razem z jakimiś dziwnymi gaciami ;)


Ale jak chodzi o wykonanie czapki dla męża na zimę, to już nie takie proste … Bo jak chcesz zrobić niby dobrze, to korzystasz ze wzoru. A ja+wzór=tragedia ;) Siadłam do wzoru na myboshi z któregoś numeru Mollie. Nie wyszło, prułam. I trzeba było spruć do zera, zdecydowanie lepiej robi mi się na ślimaczka, robienie rzędami powoduje powstawanie głupiego przedziałka :/ Dobrze, że mąż ma krzywą głowę, to jakoś pasuje ;)


Na zakończenie wszyłam gotową metkę na przedziałku – od mini czapeczki dla Sssaka nr 2 – jego by drapało, starego niekoniecznie ;)



Tak więc to jest teraz łoryginalna czopka mejd in Korea ;) Wypruwanie i kolekcjonowanie metek ma czasami swoje zalety ;) Oczywiście maż bunt wszczął, bo on nie chce takiej gwiazdki, no ale co on ma do gadania? Przecież nie zna się na wizjach artystycznych autora ;)

niedziela, 12 października 2014

Zwierzaki trzy

Do wygrzebania się z drewnianych tematów trochę jeszcze zostało… No ale co zrobić, jak czas na malowanie jest nocą, a córka przeprowadzona została do swojego pokoju, czyli kiedyś mojego ;) No i nie da rady. Bo moje rzeczy jeszcze się nie przeprowadziły i nie chce mi się tego wszystkiego w kółko nosić… No ale kiedyś się skończy, nie ma co się łamać :)
Tym razem udało mi się skończyć 3 sztuki.








Dzik i konik mają ok. 13 cm wysokości. Lisek dorósł tylko do 9-ciu, ale za to nadrabia długością – 31 ;) O ile na dzika jeszcze wizję jakąś miałam, to przy koniu wydaje się już uboga – no fakt, ale w sumie taki minimalizm też nie jest zły ;) Lisek za to wzorków nie ma, bo jest pokryty złotą folią i tu nie ma już co wydziwiać.


Całkiem ciekawa się faktura zrobiła, taka dość wyboista i to na pewno nie jest prawidłowo, ale zostało przeprowadzone w ramach eksperymentu ;)

środa, 1 października 2014

Mój pierwszy raz

Nie można było zacząć od łatwego. Od tylko dwóch kolorów, prostych szlaczków, trza było od razu skomplikowane... No bo co to dla mnie?! :D Efekt fajny, ale robię drugie podejście, bo musi być idealnie, a z kłębuszków dużo nie zeszło...


Wzór na liska wzięłam stąd.
Trochę mi się nitki za mocno pościągały, na początku nie wiedziałam jak się nitkę podwiesza - robiły się dziurki i niepotrzebnie dziwnie motałam. Bo ja przeważnie robię jak-mi-się-wydaje i przeważnie wychodzi, wiec dlaczego coś czytać? Ale zaraz przeszukam internet - no bo musi być idealnie :) I jeszcze musi być i komin, i dach, i rękawiczki, i szalik, i gacie z klapą ;) 

czwartek, 25 września 2014

Skarpetki dla krzesła

W czapkowym szale zrobiłam sobie małą przerwę. Krzesło potrzebowało skarpetek, bo mu nogi marzną ;)


Nie są może jakoś czadersko zrobione, bo nie chciało mi się kombinować, ale jakim fajnym pomysłem są generalnie :) Mam nadzieję, że będą się sprawdzać na gołym Leonie. Jeszcze muszę zmajstrować jedne do krzesełka do karmienia, bo córka odkryła, że to fajny brum-brum i obawiam się, że parkiet może tego nie znieść za dobrze. Może się wysilę i będzie w paski ;)

Przeszukaj mamie szufladę...

Czyli znajdź to o czym marzyłeś jakiś czas temu, a nie dało rady tego mieć ;) Nie ze względu na dostępność, tylko bezsensowność zakupu... Nie żuję gumy, a kupowanie za jakieś dziwne wtedy pieniądze paczki, żeby tylko mieć zawieszkę to takie... Hmmm, nieekonomiczne? ;) I okazało się, że mama magazynuje w szufladzie całkiem spory zapas, że starczyło i mi, i mojemu dziecku ;)
Druga seria zawieszek jest dla mnie kompletnym niewypałem - są po prostu brzydkie. Zwłaszcza babeczka, która powinna być słodka i puchata, a jest wysmukła jakoś... Ale cebulka, okrągła jak kulka - no i z 4ma nogami - bajka! :)


A co z nich będzie? No co może być z dwu? :>


Kawa dostała już bigle, bo miałam i łatwo poszło. Z cebulkami jest niewielki problem logistyczny - trzeba sobie te bigle  zrobić i to jakoś mądrze, bo wieszadełko jest za szczypiorkiem. Jakby się uparł, to mógłby zamontować sztyfty... Muszę pomyśleć ;)
Myślałam, że kawa będzie za ciężka, ale jest lżejsza od moich wikińskich kulek, które gdzieś tam przy prezentacji koszul powinny dla ciekawskich być  uwiecznione :) Zastanawiam się, czy za stara nie jestem na takie kolczyki, ale w sumie... To mi i mojemu potomstwu ma się podobać, nie? :)

piątek, 19 września 2014

Stoliczku, nakryj się...

A raczej - koszyczku, wypełnij się ;)


Przeszukałam swoje zbiory włóczkowe i okazało się, że jednak jeszcze trochę kłębków mam, których warto by się pozbyć... Kurcze, a myślałam, że zacznę inny wykończeniowy projekt... No trudno, dziergam dalej ;)

niedziela, 14 września 2014

"Wykonczania" ciąg dalszy

Z mojej włóczkowej akcji "wykonczania" zostało już niewiele do wykończenia. Pare kłębuszków dosłownie i to w takich nieciekawych kolorach. Kiedy skończę będzie zdjęcie całościowe, ale duuuużo tych czapek mi wyszło :) Jestem z siebie niezmiernie dumna.
Tym razem postanowiłam zająć się drewniakami, które leżą chyba z drugi rok i nijak mi do nich nie po drodze... Dalej mi się nie chce, ale się zmuszam ;)
Ukończyłam dzisiaj dwa zwierzaki - jeszcze się tylko polakierować tu i ówdzie potrzebują...
Wielbłąd...


I taka niedorobiona lekko żyrafa ;)



Mają mniej więcej po 30 cm wysokości i 2 cm grubości, stoją same, w miarę stabilnie, dopóki podłoża się nie stuknie ;) Gdyby komuś się spodobały, to chętnie oddam. Nie pasują do żadnej mojej koncepcji na cokolwiek. W sumie po przykręceniu kątownika mogłyby być podpórkami do książek... Ale nie w moim domu ;)
Jeszcze ślimak, lis, koń, dzik i 3x kokeshi... Oj to będzie długa jesień ;)

Święta Anna nr 3

Chyba jeszcze żadnego typu ikony nie namalowałam więcej razy niż dwa. Mamy rekordzistkę - trzeci raz :)


Tyle, że chyba Anny mnie nie lubią, bo zawsze mam coś za dużo zastrzeżeń, ale to na pewno moje widzi-mi-się ;)
Tym razem folia do złoceń spisała się prawie tak jak było w założeniu - na wierzchu jest prawie idealnie, po bokach - jakby trochę poodpadało ;) Ciekawe czy spodoba się nowym właścicielom...