niedziela, 14 września 2014

Jedno z dwóch

Jak zwykle wpadłam na genialny pomysł, którego nie mam czasu realizować ;)
Jako specjalista od wymuszanych przez rzeczywistość oszczędności i innych zabiegów proekologicznych, wymyśliłam, że w odpowiedniego rozmiaru bluzki na krótki rękaw powszywam długie rękawki z bluzek za małych/zniszczonych/kupionych kiedyś na coś. Po przegrzebaniu odpowiednich rozmiarów bluzek, znalazłam w sumie tylko jedną co się nadaje, z reszty mi córka zaraz wyrośnie i szkoda roboty. Od razu też się znalazła odpowiednia bluzeczka na rękawy - jakaś osoba myśląca inaczej, albo zdająca się myśleć, poprzecinała rękawki w których były gumeczki - może były za ciasne? No ale są inne sposoby na radzenia sobie z takimi przypadkami, a nie zaraz takie po chamsku cięcie, co to ani zszyć, ani nic... No trudno. Kwiatki śliczne bądź co bądź i nadały się pięknie :)


Wzięłam sobie na pomoc bluzkę w sam raz i docięłam mniej więcej przód i tył bluzeczki.


Zaokrągliłam główkę...


Ułatwiłam sobie wszywanie dzięki butelce - ręcznie na okrętkę. I tak nie będzie przecież widać ;)


No i mam super bluzeczkę :) Z lekko za długimi rękawami... :( 


Nie wiem jak ja mierzyłam, trudno, dorośnie ;) Pewnie znów za duże zapasy na szwy zostawiłam... ;)

środa, 10 września 2014

Duża Pani

Jednak mam chyba zbyt anarchistyczną duszę i wszelkie próby zmuszenia się do "na zamówienie" może od razu nie kończą się fiaskiem, ale na pewno dużym oporem przy robieniu TEGO ;) Swoje jednak plusy posiada to także, gdyż w chwili wielkiej niechęci mobilizuję się do wykonania tego, co chciałam dla siebie, ale mi się nie chciało, albo nie miałam pomysłu. Bardzo inspirująca męka ;) Maluję kolejną świętą Annę dla koleżanki. W sumie taką miniaturkę wobec tej Panienki ;) Wyszła tak przy okazji, bo farby na wierzchu... 


Ma prawie 30x50 cm wielkości. Zdjęcie trochę ciulowo wyszło, ale nijak lepiej nie wyjdzie - nie mam sprzętu, ani warunków. Postąpiłam bardzo nie z kanonem, bo Pneumatoforę chyba tradycyjnie maluje się w kolorze czerwonym i niebieskim. Ale ja potrzebowałam brązy do mojej kolekcji ;) Piorun we mnie - grzesznika nie strzelił w trakcie malowania, więc chyba nie przegięłam za bardzo ;)  Folii do złoceń nie polubię (za dużo prób - mierne efekty), chyba że będzie mi zależało na efekcie "panie, takie to stare, że wzięło i odpadło". Mąż zachwycony, ja myślę, ze mogłoby wyjść lepiej, ale nie ma co marudzić :)
Zdaje mi się, że skończę Annę i odpuszczam precyzyjne malowanie... Jadę sobie z cieniutką kreseczką, a tu SRU! kopniak prosto w pęcherz ;) I po idealnej kresce ;)

niedziela, 7 września 2014

Nigdy więcej nie używać TEJ prujki...

Chwilowo oprócz 3m dresówki nie mam żadnej drogocennej tkaniny ;) Wszystkie stare/zdobyczne/wymienione za inne dobra. Także żadnych wielce super, co by nie móc pociąć ;) Stwierdziłam, że trzeba zacząć wszystko wykańczać, bo tylko miejsce w szafie zajmują i jak nie wyjdzie to nie wyjdzie, trudno ;) Jak człowiek niczego nie popsuje to się nie nauczy ;) Najwyżej się wywali…
Na pierwsze wykańczanie poszły kwiatki na koszulę, a teraz jakaś taka tulipankowa bawełna :)  "Teraz" było jakiś czas temu, nie miał kto mi zdjęcia zrobić ;)
Oczywiście materiału wyszło na styk, aczkolwiek rękawy pozostają dyskusyjne, czy to na styk, czy akt rozpaczy i szaleństwa ;)


Tak, tak... Kwiatki są do góry nogami. Stójka złożona z dwu kawałków, a kołnierzyk ze wzorem w poprzek ;) Ale wyszło! ;)


Burda 5/2009 model (prawie że ;) 110 A

Nie ostebnowałam zakładek z przodu. Z pełną świadomością i premedytacją. Wiadomo z resztą czemu ;) A ja tak lubię stebnować... Ale na wiosnę się ostebnuję i będzie pięknie dopasowana :>

Marszczenie biustu razem z tymi zakładkami to mistrzostwo świata :) Jak dla mnie ten model koszuli to rewelacja i kiedyś do niego wrócę. Nie wiem tylko jak można być takim debilem i zakładki na dolnych częściach wykonać w tę samą stronę, no ale...



Oczywiście tradycyjnie, bo jakże mogłoby być inaczej, kiedy wykonałam zakładki na plecach wg instrukcji, stójka okazała się za krótka. Pilnowałam zapasów na szwy i teraz to ja już nie wiem co robię nie tak :( Ale... Nie ma tego złego co by na dobre nie wyszło :) Przynajmniej czasami... A bo się okazało, że z "fabrycznym" tyłem za boże aniołki nie zapnę się w biuście. A po moich poprawkach jest idealnie :> Zrobiłam zwykłą kontrafałdę, którą oczywiście ostebnowałam ;)


Proszę jak tu ładnie po prawej widać, jak coś mi się "szczypnęło" niechcący, ale pruć nie mam zamiaru, bo... Prując te cholerne pierwsze stebnowania pocięłam sobie materiał i musiałam naszywać łatę...


Która prezentuje się rewelacyjnie ;D A tył wygląda w całości tak...


Chciałam białe guziczki. Mam nieprzebrane zapasy białych guziczków. Tak przynajmniej to wygląda... A okazało się, że guzik prawda! No to są niebieskie...


Przyszywałam, przyszywałam i stwierdziłam, że jednak tradycyjne przyszywanie na X, albo = jest dużo szybsze i praktyczniejsze. Bo guzik się zapnie tak czy siak, a nie wiem czy "na żywo" ktokolwiek zauważy taką "ekstrawagancję" ;)

I jaki mam jeszcze żal do prujki? Że powiększyła dziurkę na guzik o pare milimetrów za dużo... Nienawidzę pruć :( Bodaj wolałabym zacząć wszystko szyć od nowa...

środa, 3 września 2014

Czas powiedzieć "żegnaj"

Ale spoko, tylko torbie ;)


W sumie przeżyła ze mną połowę mojego życia, więc czas najwyższy na emeryturę... Wymieniałam już pasek, bo się darł. Zaszywałam lamówki, bo się siepią...


Kolorowe tasiemki były TAAAAAKIE kolorowe, trochę im się zblakło...


Podszewka łatana na sto sposobów. Nie mieści teczki A4, ale to akurat nie jej wina, nie skurczyła się, tylko wynikła potrzeba noszenia czegoś takiego. Ledwo mieści asortyment higieny dziecięcej, że nawet nie ma mowy o wpakowaniu do niej miśków, które mój ssak kochany zaczyna ze sobą targać.

Tak więc wytargałam z czeluści szafy kawałek wełnianej spódnicy (reszta owej cudnej urody odzieży została przerobiona na kaptur średniowieczny i pewnie można go podziwiać gdzieś TU ;)


Stanowi on namiastkę mego ukochanego atrybutu, ale trzeba dorosnąć i przestać wyglądać jak dziad. Plan w głowie mam. Zobaczymy co z tego wyjdzie. Bo raczej nie spodziewam się po sobie, żebym po prostu poszła tak zwyczajnie do sklepu i torbę sobie zakupiła ;) Choć może to jest element dorastania...

Przegapiłam...

No przegapiłam urodziny bloga. Dobrze że chociaż nie swoje ;) Jakoś mi się wydawało, że to bardziej dzisiaj, niż przed moimi urodzinami, ale dobra, co tam. Blog się nie obrazi, że prezentu nie dostał ;)
A ja dostałam 3 pozycje do wykreślenia z listy życzeń :>


Niestety będąc prawie jak gooogle, niespodzianka była mała, ale i tak fajnie jest :)
Swoją drogą...


Ale po tej stronie trzydziestki jest zdecydowanie lepiej ;)

niedziela, 24 sierpnia 2014

Pokój dla Ssaków

Dzisiaj może nie tyle rękodzielniczo, ale bardziej dekoracyjnie ;) Choć obszyłam batik i przeszyłam zasłonki, więc powinno się liczyć ;)

Pomyślałam - kupię sobie jedną poduchę i uszyję z niej dwie, jeśli będzie dwustronna. Hehe :) Chyba wpadli na to, że ktoś na to wpadnie ;) Poduszki są jednostronne, z tyłu białe. Czyli mało dzieckowe, ale co tam...



Chciałam jeszcze dwie futrzaste, ale trochę drogie... Za to w castoramie fajne sowy są, też na zdjęciu. Muszę to przemyśleć. Bo jeszcze na bank będę z Ikei zamawiać szmatę drewnopodobną w lekkim nadmiarze - na poduszki więc wystarczy na pewno.

I akurat była promocja na zasłonki, które podobały mi się od dłuższego czasu :)



Mąż wniebowzięty, bo będzie w domu pokój myśliwski ;) Ja bym powiedziała, ze leśny, ale niech mu będzie ;)

Na ścianie wisiała półka - mąż szanowny miał zakleić tylko dziurki po śrubach. I jak się rozszalał to i batiku na ścianie nie starczyło i część białych łatek widać...


Ułańska fantazja... Malowania jednak nie planuję.

A w całości róg prezentuje się tak :)


Sorry, ale pokój ma taki rozmiar, że jakby nie stanąć to więcej na zdjęcie nie wejdzie ;) Moja mama stwierdziła, że zasłonki są przytłaczające. Bo za dużo wzorków. Ale jak na mój gust to po żakardowych grubasach w różowym kolorze jest dużo lepiej i jaśniej. Cóż, kwestia gustu.
Za jakiś czas wstawimy piętrowe łóżko. Z jednej strony zrobi się ciaśniej, z drugiej pojawią się nowe możliwości upakowaniu zabawek i przydasiów. I oczywiście artystycznego wyżywania się w kierunku leśnej przestrzeni ;) Muszę odświeżyć temat filcowych ptaszków, bo jakoś tak padł niechcący w zeszłym roku...

środa, 20 sierpnia 2014

Jesień już czuć, czyli akcja "wykonczanie" ;)

Włóczki wszelkiego rodzaju to nie jest robota na lato. Jesień, zima, wczesna wiosna, ale nie lato :) Z drugiej strony widzę, że szycie jest na lato - chwilowo zapał mi odpuścił i zostały chyba ze 4 projekty przekalkowane, nie wycięte, ale może się jeszcze na nie rzucę :) Chwilowo nie ma kiedy...
Za to akcja "wykonczanie" idzie pomyślnie, bo wykonów mam już jedenaście, dwunasty w drodze ;) Na pierwszy rzut poszła włóczka Kent.


Z niej akurat wykonów mam 8, fajnie się robiło :) Jakoś 6 kłębuszków miałam, na sweter za mało, albo za dużo w zależności dla kogo ;)


To zrobiłam średniowieczne czapki - na następny sezon będą jak znalazł, coś trzeba porobić, póki jeszcze ma się choć chwilę czasu i trochę siły. A Me zazwyczaj usiądzie na bajkę, to parę rządków przybywa, w zależności czy bajka fajna, czy nie ;) Nie bójcie się, nie oglądamy cały dzień bajek, część powstała jak spała, albo bawiła się z kimś innym niż mamą ;)
Na moje wykony mam jeszcze jakieś Kotki, Kocurki, lny, mohery. Jakoś podobieram parami i może  ciekawe wynalazki wyjdą :) Bo co z tego, że cały karton tego badziewia jest, jak jeśli chcę coś zrobić to tak czy siak nie ma z czego? No to won resztki, robić miejsce na coś nowego ;) Co się również szmat tyczy, muszę przebrać co ja tam w ogóle jeszcze mam i oddać jakiemuś innemu pasjonatowi szycia ;)

sobota, 9 sierpnia 2014

Eksperyment

Co prawda wielce nieudany, ale za to ile nauki z niego płynącej ;)



Od ponad roku mam skitrane pocięte i gotowe do tworzenia różnokolorowe polówki. Materiału tego nigdy nie lubiłam, ale kiedyś miałam "wizję", z której nic nie wyszło, została tylko zapchana szafeczka ;) A że ekologiczna dalej jestem i całkowicie bezgotówkowa, to ja się nie ma co się lubi... ;)
Trochę się nakombinowałam, żeby mieć wszystkie części bluzki. Przeróbki to co innego i próba uszycia czegoś nowego z czegoś poprzycinanego to też co innego ;) Dzięki kombinacjom mam wstawkę z przodu :)


Nie mówię, że zła jest, bo nawet całkiem ładnie to wygląda i można potraktować ją jako "właściwości wyszczuplające" ;)


Na dole jest niebieski pasek, bo zabrakło na długości...


I pierwszy raz testowałam podwójną igłę :) Nie powiem, że jest źle, bo wręcz przeciwnie...

Ale zastanawiam się, czy bluzkę już wyrzucić czy dopiero za jakiś czas ;) Jest całkiem wygodna, kolor jak na róż też niczego sobie, ale... Na szwach się pomarszczyło i jakoś mnie wnerwia. Ten model jest zdecydowanie do czegoś mniej rozciągliwego, a przynajmniej może dla kogoś kto umie z polówki dobrze szyć? Nie wiem... Jak będę miała materiał pasujący do tego modelu to pewnie jeszcze do niego wrócę. Bo jest dobry nie tylko na ciążę :)
Za to na ciążę mam coś specjalnego w zanadrzu :> Ale nie ma kto mi zdjęć zrobić, więc z publikacją muszę jeszcze trochę poczekać. Na płasko nie prezentuje się tak okazale jak powinno...

wtorek, 5 sierpnia 2014

3. Juno od Janome

Na pierwszy rzut oka – Jezu, znowu trzeba będzie się wszystkiego od początku uczyć… Ale nie :)


Chyba jak już się obczai jedną nowoczesną maszynę to z kolejnymi nie ma problemu. Zwłaszcza, że ta jest taką dość uboższą opcją od E20. Nie, nie zmieniłam maszyny, wypożyczyłam ;)
Bo wg opisu jest to maszyna dla początkujących. No i jest :) Trzeba by chyba nie mieć przynajmniej połowy mózgu, żeby osoba pierwszy raz do niej siadająca i czytająca instrukcję sobie nie poradziła.
Przewaga nad E20? Ma fajne pokrętła, które łatwo chodzą… Nie trzeba kręcić z boku tym małym pokrętełkiem od A do Q.


Płytka ściegowa fantastyczna – uwielbiam takie linie :)


Stopki do wymiany – łatwizna. Chodzi w miarę cicho, ale moich kwalifikacji nie powinno się brać pod uwagę, bo maszyna dla mnie powinna wydawać szum nie głośniejszy od pracującego komputera, nie wiem czy w ogóle są takie maszyny ;)
Ilość ściegów wystarczająca.


Uwaga na trzpienie szpulek - system składany. Jak stoi wypakowana nie ma problemu, ale jak chowasz do kartonu... No zapomniało mi się, ale przynajmniej się nie złamały ;)



Nawlekanie nitki ze strzałkami...


Takie dziwne pudełko na akcesoria...


Ale za to wolne ramię przyjemnie kanciaste i dobrze rokujące do stolika powiększającego pole pracy ;)



Oczywiście chwytacz wahadłowy...


Zgrabna... ;)


Nieco mniejsza od E20.


Brakuje mi automatycznego nawlekania igły i obcinaczki nici na obudowie. Ot takie niby niewiele znaczące gadżety, a jak się człowiek przyzwyczaja ;)

Waży tylko 5,7 kg.

Na szczegółowe plusy i minusy miałam za mało czasu. Plusem jest 4stopniowe obszywanie dziurek - uratowało mnie, kiedy akurat szyłam na polarku. W ostateczności wyciągnęłabym Łucznika, ale jak już ta była pod ręką... ;)